กเรามาคุยรายละเอียดการค้ำกันดีหรือไม่?”เฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าถังหมิงรุ่ยชำนาญในการทำการค้ำ นางจึงมอบสิทธิ์ในการตัดสินใจให้กับอีกฝ่ำยและฟังความคิดเห็นของเขำก่อน“เรื่องทำการค้ำ คุณชายถังเก่งกว่าข้ามาก ไม่สู้ท่านลองบอกข้อเสนอของท่านมาก่อนดีกว่า”ถังหมิงรุ่ยไม่ได้ปฏิเสธ
“พี่สะใภ้โม่ ร้ำนปักผ้ำขำยตุ๊กตำเหล่านี้ในราคำสามตำลึง ข้าคิดว่าราคำนี้ก็เหมาะสมดี แต่ข้าไม่ต้องการจะขำยในราคำนี้ เพราะวัสดุที่พี่สะใภ้ใช้ทำตุ๊กตำมาจากชำวต่ำงชำติ คงมีจำนวนจากัดหมายความว่าจำนวนตุ๊กตำที่ท่านสามารถทำให้ข้าได้ก็มีจากัดเช่นกันเมื่อวัสดุในมือหมดลงก็หมายความว่าตุ๊กตำเหล่านี้จะไม่มีอีกต่อไป ดังนั้นข้าจึงคิดว่าควรขำยในราคำที่สูงขึ้นอีก”เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกว่าสิ่งที่ถังหมิงรุ่ยพูดมานั้นดูมีเหตุผลแม้ว่าผ้ำที่ใช้ทำตุ๊กตำ นางสามารถซื้อหาได้ไม่จากัดจากเถำเป่ำแต่สาหรับคนนอกแล้วสิ่งนี้ไม่มีทำงหาคำอธิบำยได้เลยนางเข้าใจดีว่ากิจการขำยตุ๊กตำแบบนี้ไม่สามารถทำได้ในระยะยาว“ตำมความคิดของคุณชายถัง ควรขำยตุ๊กตำราคำเท่ำไหร่จึงจะเหมาะสม?”ถังหมิงรุ่ยยื่นมือทั้งสองข้างออกมา “ข้าคิดว่าจะขำยตุ๊กตำตัวละสิบตำลึง”สิบตำลึง?เฮ่อจือหร่านรู้สึกตกใจในตัวถังหมิงรุ่ยจริง ๆ สิบตำลึงนี้ถ้ำแปลงค่ำเป็นสกุลเงินในยุคปัจุบันคือหนึ่งหมื่นหยวน
ตุ๊กตำตัวเล็ก ๆ แค่นี้ มีค่ำมากถึงขนาดนี้เชียว…ถังหมิงรุ่ยเห็นเฮ่อจือหร่านไม่พูดอะไร คิดว่านางตกใจกับราคำที่ตนเอง
