างพูดคุยกัน นางก็คลี่กระดาษออกมาอธิบายให้เหล่าสตรีทั้งหลายฟัง“ข้าได้ท าเครื่องหมาย ขนาด และสีบนแบบเอาไว้แล้ว เวลาตัดเย็บก็ต้องท าตามอย่างเคร่งครัด ห้ามคลาดเคลื่อนเด็ดขาด”ได้ยินดังนั้นทุกคนต่างพากันเข้ามาล้อมวง ตรวจดูเนื้อหาบนกระดาษอย่างละเอียดแต่พอพวกนางเห็นค าว่า ‘หมีแพนด้า’ เขียนอยู่บนกระดาษแผ่นหนึ่ง ก็มีสีหน้างุนงงไปตาม ๆ กัน
พี่สะใภ้รองถามแทนคนอื่นว่า “น้องสะใภ้เก้า หมีแพนด้าคืออะไรหรือ?”เฮ่อจือหร่านจงใจแสร้งท าเป็นปิดบังเอาไว้“พี่สะใภ้ลองท าตุ๊กตาตามแบบของข้าออกมาก่อน แล้วท่านจะรู้เองว่ามันคืออะไร”พี่สะใภ้รองเป็นคนใจร้อน ยิ่งเห็นน้องสะใภ้เก้าไม่ยอมบอกง่าย ๆนางก็ยิ่งอยากรู้ค าตอบเข้าไปใหญ่นางจึงคว้าเอาแบบตุ๊กตาแพนด้าไปท าทันที่ค าพูดของนางพาให้สตรีคนอื่นหัวเราะขึ้นมาพี่สะใภ้ใหญ่กับฮูหยินฟางก็เข้ามาหยิบแบบร่างอีกสองแผ่นไปศึกษาร่วมกับทุกคนเมื่อจัดการเรื่องต่าง ๆ เสร็จแล้ว เฮ่อจือหร่านก็ว่างงานอีกครั้งตอนนี้พวกนางต่างทุ่มเทความสนใจไปยังการท าตุ๊กตา เฮ่อจือหร่านจึงต้องเตรียมอาหารกลางวันให้ทุกคนด้วยตัวเองโม่จิ่วเยี่ยยังคงมาช่วยจุดไฟเหมือนเดิมขณะนางตักอาหารใส่จานใบแรกเสร็จ โม่จิ่วเยี่ยก็ลุกขึ้นยืน“คนที่ไปส่งเฟ่ยมามากลับมาแล้ว ข้าจะไปดูสักหน่อย”
เฮ่อจือหร่านมองตามทิศทางที่โม่จิ่วเยี่ยไป จริงดังคาด ซ่งเชาและหวังต้าลี่ก าลังรออยู่ในที่ลับตาคนห่างไปไม่ไกลนักโม่จิ่วเยี่ยใช้เวลาพูดคุยกับสอ
