พียงแย้มยิ้ม บ่งบอกว่านางจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวลูกค้าไม่ใช่คนโง่ สิ่งที่คุณหนูลี่พูดมีเหตุผล เมื่อวานนางเต็มใจจ่ายยี่สิบต าลึงเพื่อซื้อตุ๊กตากระต่าย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเพิ่งเคยเห็นตุ๊กตาแบบนี้เป็นครั้งแรก นางอาจกังวลว่าจะไม่ได้ในอนาคตอาจไม่เห็นมันวางขายอีกที่ส าคัญที่สุดคือพวกนางไม่ได้ขาดแคลนเงินทองแม้ว่าเหล่าลูกค้าที่มาพร้อมกับคุณหนูลี่วันนี้ดูจะเป็นคุณหนูจากครอบครัวที่ร ่ารวยทั้งหมด แต่เงินยี่สิบต าลึงในยุคนี้ก็ไม่ใช่จ านวนเล็กน้อยคนที่กล้าใช้เงินยี่สิบต าลึงซื้อตุ๊กตาสักตัวเองก็คงมีไม่มากนางไม่คิดว่าเจ้าของร้านจะโลภมากขนาดนี้ กระทั่งได้ก าไรครึ่งหนึ่งจากท าการค้าก็ไม่เต็มใจโชคดีที่นางจะอยู่ที่นี่ไม่นานนัก มิฉะนั้นคงต้องพิจารณาเปลี่ยนคู่ค้าแน่นอนเมื่อเห็นว่าเฮ่อจือหร่านไม่ช่วยพูด เจ้าของร้านก็ตระหนักได้ว่าคงเป็นเรื่องยากที่จะขายตุ๊กตาพวกนี้ในราคาที่สูงดังนั้นนางจึงยิ้มแห้ง ๆ
“คุณหนูทั้งหลาย ตุ๊กตาพวกนี้ข้าลงทุนไปมากทีเดียว พวกท่านเอาอย่างนี้ได้หรือไม่ คิดราคาห้าต าลึง แค่ตัวละห้าต าลึง”“สองต าลึงท่านจะขายหรือไม่ ถ้าไม่ขายพวกเราก็จะไปแล้ว”คุณหนูลี่พูดพลางเตรียมพาคนจากไปเจ้าของร้านร้อนใจขึ้นมาทันที่ รีบเข้าไปขวางทางคนไว้“สามต าลึง! ตัวละสามต าลึง ถูกกว่านี้ไม่ได้แล้ว”คุณหนูลี่หยุดฝีเท้า สบตากับสหายสักครู่แล้วหันกลับมา“ตกลง สามต าลึงก็ได้ แต่ห้ามท่านขึ้นราคาอีกนะ”“ไม่ขึ้นราคา ไม่ขึ้นร
