ดก่อน เพื่อดูว่าฝีมือของพวกเขามีมากแค่ไหนในตอนนั้น พี่สะใภ้ใหญ่ถือตุ๊กตากระต่ายที่นางถือเล่นอยู่ในมือเดินเข้ามา“น้องสะใภ้ ข้าคิดว่าการท าสิ่งนี้ไม่ยาก แค่ตัดผ้าให้ดีแล้วเย็บด้วยมือก็พอแล้ว ข้าแค่อยากถามเจ้าว่า พวกเราสามารถแกะตุ๊กตาตัวนี้ออกและตัดตามขนาดของมันได้หรือไม่?”
“แน่นอนเจ้าค่ะ พี่สะใภ้แกะตุ๊กตาตัวนี้ออกได้เลย” แต่เดิมนางก็มีแผนการแบบนี้อยู่แล้ว พอดีที่พี่สะใภ้ก็ฉุกคิดขึ้นได้เหมือนกัน เฮ่อจือหร่านจึงรู้สึกว่าตัวเองท างานสบายขึ้นไม่น้อยเมื่อได้ยินเฮ่อจือหร่านพูดเช่นนั้น พี่สะใภ้ก็ดีใจอุ้มเจ้ากระต่ายหูยาวกับวัสดุไปเตรียมท าคนอื่น ๆ เห็นดังนั้นก็พากันตามไป จุดที่เฮ่อจือหร่านยืนอยู่จึงเงียบสงบลงโม่จิ่วเยี่ยเห็นเหล่าสตรีจากไปจึงเข้ามาช่วยเฮ่อจือหร่านจัดการกับเสบียงอาหารจากพื้นที่มิติพวกนั้นบุรุษจากตระกูลอื่นกับพวกเจ้าหน้าที่ที่เห็นว่าไม่มีอะไรท าก็เข้ามาช่วยด้วยพอพวกเขาเห็นอาหารที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในกระสอบก็ถามด้วยความสงสัย“น้องโม่ ของพวกนี้เป็นผักทั้งหมดเลยหรือ?” เผิงวั่งหยิบผักที่ไม่เคยเห็นมาก่อนขึ้นมาพลางพลิกดูเขาคิดในใจว่าตัวเองก็ออกท่องเที่ยวมามาก เหตุใดถึงไม่เคยเห็นใครขายของพวกนี้หรือว่าอีกฝ่ายจะซื้อมาจากชาวต่างชาติคนนั้น?
อีกอย่างยามนี้ก็เป็นช่วงเดือนสิบ แม้ว่าที่นี่จะยังไม่ถือว่าหนาวมาก แต่จะยังสามารถปลูกผักสด ๆ เช่นนี้ได้อีกหรือ?โม่จิ่วเยี่ยเองก็เรียนรู้วิธีการพูดของเฮ่อ
