ี้ก็ดีแล้ว เร็ว ๆ นี้ครอบครัวของเจ้าจะท าตุ๊กตาได้มากแค่ไหน ข้ารับซื้อมันได้ทั้งหมด แต่ว่าเรื่องราคา…”แต่เดิมเฮ่อจือหร่านไม่คิดว่าตุ๊กตากระต่ายตัวหนึ่งจะมีค่าอะไรเมื่อครู่ขายไปได้ยี่สิบต าลึง ก็เป็นราคาที่คุณหนูลี่เสนอมาเองไม่ใช่นางเป็นฝ่ายเอ่ยปากเรียกร้องราคานี้นางแสร้งท าเป็นก าลังคิดเรื่องราคา แต่จริง ๆ แล้วจิตส านึกของนางเข้าไปในพื้นที่มิติ นางตั้งใจจะดูว่าผ้าขนสัตว์เทียมที่ใช้ท าตุ๊กตากระต่ายต้องใช้เงินเท่าไหร่ รวมไปถึงนุ่นที่ใช้ยัดด้านในด้วย จะได้ค านวณต้นทุนไว้คร่าว ๆในร้านค้าของแอปเถาเป่ามีผ้าส าหรับท าตุ๊กตาขนสัตว์โดยเฉพาะ ราคาสิบหยวน และนุ่นส าหรับยัดราคาสิบห้าหยวนส่วนอุปกรณ์ตกแต่งอย่างลูกตาและจมูก ก็ชุดละหนึ่งหยวนเท่านั้นเฮ่อจือหร่านค านวณคร่าว ๆ การท าตุ๊กตากระต่ายขนาดเท่ากับตัวเมื่อครู่ มีต้นทุนประมาณสิบห้าหยวน แน่นอนว่าค่าแรงต้องคิดแยกอีกต่างหากนางแปลงค่าอย่างง่าย ๆ ว่าเงินหนึ่งต าลึงในยุคนี้มีค่าเท่ากับเงินหนึ่งพันหยวนในชาติก่อน
ต้นทุนหนึ่งต าลึง สามารถท าตุ๊กตากระต่ายได้ถึงหกสิบกว่าตัวส าหรับเฮ่อจือหร่านแล้ว แทบจะไม่ถือว่าเป็นต้นทุนอะไร…หลังจากค านวณต้นทุนเสร็จ เฮ่อจือหร่านก็พูดว่า “เจ้าของร้านตุ๊กตากระต่ายขนาดเท่ากับตัวเมื่อครู่นี้ ข้าส่งมาที่ร้านของท่านได้อย่างน้อยตัวละหนึ่งต าลึง”“อะไรนะ!? แม่นาง เจ้าอย่าเรียกราคาแพงเกินไปสิ ราคาทุนหนึ่งต าลึงขนาดนี้ แล้วจะให้ข้า
