สือไม่เป็น แต่กลับพบว่าลายมือของนางกลับสวยมาก…เฮ่อจือหร่านแกล้งท าเป็นไม่สังเกตเห็นความอึดอัดใจของเจ้าของร้าน หลังจากเก็บสัญญาฉบับหนึ่งไปแล้วก็ลุกขึ้นยืน“เช่นนั้นท่านเจ้าของร้าน ข้าไม่ขอรบกวนท่านอีก ตอนนี้ข้าจะกลับไปให้คนในบ้านเริ่มท างานโดยเร็ว”“ได้ หวังว่าแม่นางจะส่งสินค้ามาเร็ว ๆ นี้นะ”เฮ่อจือหร่านตอบรับแล้วเดินออกจากร้านปักผ้าโม่จิ่วเยี่ยรออยู่หน้าประตูตลอด เมื่อเห็นนางออกมาก็เดินเข้าไปถามว่า “เจ้าไม่ได้ขาดเงินใช้ ท าไมถึงรับท างานแบบนี้?”ทั้งสองเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย เฮ่อจือหร่านอธิบาย“เมื่อวานข้าเห็นคนจากตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยต่างก็เศร้าสร้อยเพราะไม่มีเงินเหลือแล้ว จู่ ๆ ข้าก็เห็นโอกาสการค้าด้านนี้ จึงคิดจะพาพวกเขาหาเงิน พวกพี่สะใภ้กับหานเยี่ยก็ก าลังเบื่อ ๆ อยู่พอดี ข้าจึงหางานให้พวกเขาท าด้วย ถือว่าเป็นการแก้เบื่อไปในตัว”
