นปักผ้า ก็มีเด็กสาวอายุราวสิบสามสิบสี่ปีเดินออกมาพร้อมกับสาวใช้สองคนตามมาด้วยสตรีวัยกลางคนคนหนึ่งสตรีผู้นั้นถือของคล้ายกับตุ๊กตาอยู่ในมือ“คุณหนูลี่ ร้านของข้าเป็นกิจการเล็ก ๆ ถ้าท่านไม่รับตุ๊กตาที่สั่งไว้ ข้าจะน าไปขายให้ใครเล่า?”คุณหนูลี่หันกลับมาพูดอย่างโมโห “ของที่เจ้าท ามาไม่ถูกใจข้าข้าไม่รับมันหรอก”“แต่คุณหนูลี่ ตุ๊กตาพวกนี้ท าตามแบบที่ท่านให้มาทุกอย่าง ท่านจะบอกว่าไม่ถูกใจแล้วไม่รับของไปได้อย่างไรกัน? ท่านดูสิ ตุ๊กตาพวกนี้ท าจากวัสดุชั้นดีทั้งนั้น แค่ซื้อวัสดุพวกนี้ข้าก็เสียเงินไปมาก
แล้ว ยังไม่รวมค่าแรงที่ข้าจ่ายล่วงหน้าไปแล้วด้วย ถ้าท่านไม่รับข้าก็จะขาดทุนนะ…”คุณหนูลี่มองตุ๊กตาในมือหญิงคนนั้นอย่างดูถูกแล้วเดินจากไปอย่างไม่สนใจเฮ่อจือหร่านมองตุ๊กตาในมือสตรีนางนั้นอย่างพินิจพิเคราะห์ถ้าพูดถึงวัสดุ ดูแล้วก็มีราคาจริง ๆ ไม่ต่างจากเสื้อผ้าของคุณหนูลี่เท่าไหร่เป็นแบบนี้นี่เอง…ไม่แปลกที่คุณหนูลี่ไม่สนใจซื้อ เพราะรูปร่างของมันดูแปลกประหลาดจริง ๆบ้างก็เหลี่ยม บ้างก็กลม บ้างก็แบน นางมองอยู่นานก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไรจู่ ๆ เฮ่อจือหร่านก็นึกอะไรขึ้นมาได้ชาติที่แล้วนางมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่ชอบท าตุ๊กตาและงานฝีมือพวกนี้หลังจากท าเสร็จแล้ว ยังส่งให้นางสองสามตัว ตอนนี้พวกมันก็วางอยู่หัวเตียงในพื้นที่มิติของนางเฮ่อจือหร่านยืนแนบชิดร่างกายของโม่จิ่วเยี่ย
ส าหรับการกระท าอันสนิทสนมเช่นนี้ของน
