นหน้าผาก แล้วพาคนกลับเข้าค่ายพักเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจึงส่งเจ้าหน้าที่คนหนึ่งออกไปสืบข่าวทันที่เพราะเขากังวลว่าหากองค์ชายหนานเหิงเกิดเรื่องอะไรขึ้นท่าเรือที่นี่อาจถูกปิดอีกครั้งและเผิงวั่งคาดการณ์ถูกต้องเจ้าหน้าที่ซึ่งออกไปสืบข่าวกลับมารายงานว่าเมื่อคืนเรือส าราญที่องค์ชายเหิงโดยสารเกิดไฟไหม้ ชะตากรรมขององค์ชายยังไม่แน่ชัดท่าเรือไม่เพียงถูกปิดกั้น แม้แต่ประตูเมืองก็ถูกปิดไปด้วย ตราบใดที่ยังไม่พบองค์ชายเหิงก็ห้ามผู้ใดเข้าออกทั้งสิ้นทันใดนั้นเผิงวั่งก็ตกตะลึงหากสามารถหาองค์ชายเหิงได้เร็ว ๆ ก็คงดี แต่ถ้าหาตัวไม่พบพวกเขาจะไม่ต้องติดอยู่ที่นี่ตลอดไปหรือ?เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เผิงวั่งก็รู้สึกอึดอัดใจยิ่งนัก
เขาท าหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่คุมตัวนักโทษมาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่เดินทางไม่ราบรื่นขนาดนี้ แค่เจอภัยธรรมชาติก็ย ่าแย่พออยู่แล้ว แต่กลับต้องเจอภัยจากมนุษย์อีก…แต่เพราะไม่มีทางเลือก เมื่อเหตุการณ์มาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรมเท่านั้น“ไปบอกทุกคน ให้ขบวนนักโทษตั้งค่ายพักอยู่ที่นี่จนกว่าจะสามารถเดินทางต่อไปได้”ข่าวนี้ไม่มีผลกระทบอะไรกับเฮ่อจือหร่าน เพราะนางมีเงินอยู่มากมาย ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ไม่แตกต่างกันแต่ส าหรับคนจากตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยกลับไม่เหมือนกันพวกเขาเดินทางมาไกลแล้ว เงินยี่สิบต าลึงที่มีติดตัวมาก็เหลือน้อยลงเต็มที่หากไม่สามารถไปถึงซีเป่ยได้ในเร็ว ๆ นี้ พวกเขา
