ือลงนางรู้สึกสงสัยว่าหนานเหิงจะร้องขอความเห็นใจอย่างไรต่อไปหนานเหิงถูกท าให้ตกใจจนเสียสติไปหมดแล้วเพื่อจะมีชีวิตรอด เขาเริ่มต่อรองกับเฮ่อจือหร่านอีกครั้ง“ข้ายังรู้เรื่องใหญ่อีกเรื่องหนึ่งของสกุลโม่ ถ้าพวกเจ้าสัญญาว่าจะปล่อยให้ข้ามีชีวิตรอดและปล่อยตัวไป ข้าก็จะบอกพวกเจ้า”โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านไม่รู้ว่าเรื่องใหญ่ของสกุลโม่ในค าพูดของหนานเหิงคืออะไรทั้งสองคนรู้สึกสนใจเรื่องนี้ไม่น้อยเฮ่อจือหร่านเก็บมีดเข้าฝัก แล้วส่งยิ้มไร้พิษภัยไปให้
“ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็เล่ามาสิ ดูว่าเรื่องนี้มีน ้าหนักมากพอจะแลกเปลี่ยนกับชีวิตของเจ้าได้หรือไม่”หนานเหิงเห็นอีกฝ่ายเก็บมีด จึงถอนหายใจนึกโล่งอก พลางพูดอย่างรวดเร็วว่า“ข้ข้ารู้เหตุผลที่สกุลโม่ไร้ทายาท”พอพูดถึงทายาทของสกุลโม่ เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกสนใจมากพี่น้องของโม่จิ่วเยี่ยมีน้อยก็ช่างเถอะ แต่เมื่อรวมกันก็มีตั้งเก้าคนอีกทั้งทุกคนก็แต่งงานหมดแล้วด้วยพวกพี่สะใภ้ทุกคนก็ดูสุขภาพแข็งแรงดี แล้วท าไมถึงไม่มีใครให้ก าเนิดทายาทให้สกุลโม่เลย?คิดถึงตรงนี้ เฮ่อจือหร่านจึงรีบถามอย่างใจร้อน “เป็นเพราะอะไรกันแน่?”หนานเหิงเห็นนางสนใจจึงรีบเสนอเงื่อนไข“ถ้าอยากรู้สาเหตุที่แท้จริงของเรื่องนี้ พวกเจ้าต้องส่งข้าไปให้คนของข้าก่อน เมื่อข้าปลอดภัยแล้ว ข้าจะบอกความจริงทั้งหมดแน่นอน”เฮ่อจือหร่านเชื่อค าโกหกของเขาก็แปลกแล้ว“ในเมื่อเจ้าไม่อยากพูด ก็อย่าโทษข้าว่าโหดร้ายแล้วกัน”
ขณ
