ื่นตระหนกมากเกินไป“อาจารย์ของข้าท่องเที่ยวไปทั่วตลอดปี การเคลื่อนไหวของเขาลึกลับ ข้าเองก็ไม่ได้พบเขามาสามปีแล้ว”โม่จิ่วเยี่ยขมวดคิ้ว “อาจารย์ของเจ้ามีลักษณะพิเศษอะไรบ้าง?”อวิ๋นหลี่ “อาจารย์ของข้ามีเส้นผมสีขาวแต่ใบหน้าเยาว์วัย เวลาเดินทางมักจะสวมเสื้อคลุมสีด า นอกจากนี้ เขายังชอบแต่งตัวเป็นสตรี ส่วนเรื่องอื่น ๆ ข้าก็ไม่รู้แล้ว”โม่จิ่วเยี่ย “อาจารย์ของเจ้าคือใครกันแน่?”ค าพูดของเขาเพิ่งจบลง อวิ๋นหลี่ก็กุมศีรษะร้องโหยหวนอีกครั้ง“ข้าพูดไม่ได้!…พูดไม่ได้!…”เฮ่อจือหร่านปรับการแกว่งนาฬิกาพกใหม่ แต่น่าเสียดายที่ครั้งนี้ไม่ได้ผลแม้แต่น้อยหลังจากอวิ๋นหลี่ร้องครวญครางอยู่สองสามครั้ง ดวงตาของนางก็เริ่มแจ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ
เฮ่อจือหร่านรู้ว่าการสะกดจิตของนางใช้กับอวิ๋นหลี่ไม่ได้ผลแล้วหลังอวิ๋นหลี่ฟื้นคืนสติก็ไม่รู้เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเลยนางยังคงจ้องโม่จิ่วเยี่ยด้วยสายตาเย้ยหยัน“ข้าจะบอกให้นะ โม่อวิ๋นเฟิงถูกกู่หุ่นเชิดของข้าเข้าไปแล้ว ถ้าข้าตาย กู่แม่ที่ข้าเลี้ยงไว้ก็จะตายตามข้าไปด้วย เจ้าก็เป็นคนที่มีประสบการณ์มาก คงไม่ต้องให้ข้าอธิบายว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นใช่หรือไม่?”แน่นอนว่าโม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่าหลังจากอวิ๋นหลี่ตายแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นนอกจากนางกับกู่แม่จะตายพร้อมกัน กู่ลูกก็จะตายตามกู่แม่ด้วยร่างกายของคนที่ถูกกู่ลูกอาศัยก็จะตายตามไปเช่นกันอย่างไรก็ตาม สิ่งที่อวิ๋นหลี่ไม่รู้คือกู่ลูกในร่างของโม
