โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าคนทั้งสามมีเงินติดตัวอยู่บ้าง จึงไม่อยากให้พวกเขาต้องนอนกลางแจ้งเหมือนตัวเองดังนั้น เขาจึงหาข้ออ้างขึ้นมาลอย ๆ ว่า“หากพวกเจ้าไม่มีอะไรท าก็ไปเดินเล่นในเมืองได้ จะได้ถือโอกาสสืบข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มเหยียนปางด้วย”“ขอรับ!”หลังจากตอบรับ ร่างของพวกเขาก็หายไปจากที่เดิมเมื่อกลับมากระโจม โม่จิ่วเยี่ยก็เล่าเรื่องที่ตนรู้มาเกี่ยวกับกลุ่มเหยียนปางให้เฮ่อจือหร่านฟัง“สี่ปีก่อน พวกอันธพาลกลุ่มเหยียนปางในแถบทะเลสาบเกลือเริ่มออกอาละวาด จากนั้นก็ขยายกลุ่มใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ องค์จักรพรรดิทรงทราบเรื่องนี้ จึงมีรับสั่งให้พี่สามน าก าลังมาที่นี่เพื่อปราบปรามกลุ่มเหยียนปางหลังจากกวาดล้างเป็นเวลากว่าหนึ่งเดือน พี่สามก็ค้นพบรังของกลุ่มเหยียนปางในที่สุด เขาจับกุมหัวหน้ากลุ่มและผู้อาวุโสคนส าคัญได้หลายคน ที่นี่จึงมีช่วงเวลาสงบสุขอยู่พักหนึ่ง แต่ไม่คิดว่าเพียงไม่กี่ปีหลังจากพี่สามได้รับค าสั่งให้กวาดล้างกลุ่มเหยียนปาง กลุ่มเหยียนปางกลับเติบโตจนแข็งแกร่งขึ้นถึงขนาดนี้”
หลังจากฟังค าบอกเล่าของโม่จิ่วเยี่ย สิ่งแรกที่เฮ่อจือหร่านนึกถึงคือตอนหลังจากกลุ่มเหยียนปางถูกราชส านักส่งคนมากวาดล้าง การที่พวกเขาสามารถลุกขึ้นมาใหม่ได้ในเวลาอันสั้น จะต้องมีคนคอยชักใยแน่นอน“ท่านเคยคิดหรือไม่ ว่าดูจากภายนอกแล้ว กลุ่มเหยียนปางก็เหมือนจะก่อตั้งขึ้นเองโดยคนที่ลุ่มหลงในผลประโยชน์ แต่ความจริงแล้วคนที่ควบคุมทุกอย่างอยู
