เฮ่อจือหร่านไม่ได้หลบเลี่ยงเพราะอย่างไรนางก็แต่งงานกับโม่จิ่วเยี่ยแล้ว พวกเขาเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาเพิ่งแสดงความรู้สึกที่มีต่อกัน ดังนั้นหากมีอะไรเกิดขึ้นในตอนนี้ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้นางซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของโม่จิ่วเยี่ย ชายหนุ่มรู้สึกดีใจมากพร้อมกับโอบกอดนางแน่นขึ้นเขาลูบหลังนางเบา ๆ“พักผ่อนอีกสักหน่อยเถอะ ข้าจะรอชดเชยคืนเข้าหอให้เจ้าจนถึงตอนนั้นแน่นอน”เฮ่อจือหร่านพลันรู้สึกสบายใจเพราะเรื่องน่าประหลาดใจของพื้นที่มิติ พาให้เฮ่อจือหร่านแทบไม่ได้นอนเลยทั้งคืน ตอนนี้นางจึงรู้สึกง่วงมากนางหลับตาลง รับรู้ถึงอ้อมกอดอันอบอุ่น แล้วหลับไปอย่างรวดเร็วแม้จะหลับไปเพียงครู่เดียว แต่การตื่นครั้งนี้ก็แตกต่างไปจากครั้งก่อน ๆ นางยังคงนอนอยู่ในอ้อมกอดของโม่จิ่วเยี่ยเสียงของโม่จิ่วเยี่ยฟังดูแหบพร่าเล็กน้อย “ตื่นแล้วหรือ?”
“อืม” เฮ่อจือหร่านตอบรับเบา ๆ แล้วเตรียมตัวลุกขึ้นแต่ทันใดนั้นโม่จิ่วเยี่ยกลับกอดนางแน่นขึ้น แล้วจุมพิตเบา ๆตรงหน้าผากของนางเฮ่อจือหร่านรู้สึกเขินอายเล็กน้อย จึงผลักเขาออก นางก าลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก็ได้ยินเสียงของพี่สะใภ้แปดจากด้านนอก“น้องสะใภ้เก้า ยาของเจ้าได้ผลดีมากเลย พี่แปดของเจ้าตื่นมาเขาก็เดินได้คล่องแคล่วขึ้นมากแล้ว”เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ เฮ่อจือหร่านรู้สึกเหมือนตัวเองราวกับเป็นขโมย รีบผละออกจากอ้อมกอดของโม่จิ่วเยี่ยอย่างรวด
