ยวเขาสามารถสรุปได้ว่าจิตใจของนางคงเข้าไปตรวจสอบพื้นที่มิติแน่นอน แต่วันนี้นางใช้เวลานานไปหน่อย ท าให้โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกไม่สบายใจนักเฮ่อจือหร่านยังอยู่ในความตื่นเต้นดีใจ หลังโม่จิ่วเยี่ยเอ่ยถามนางก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี“มาเถอะ ข้าจะพาท่านไปดูเรื่องอย่างหนึ่ง”
ค าพูดของนางยังไม่ทันจบประโยค ร่างของทั้งสองคนก็ปรากฏขึ้นในพื้นที่มิติแล้วที่นี่ยังคงอยู่ในห้องพยาบาลโม่จิ่วเยี่ยสังเกตเห็นว่า สิ่งของทั้งหมดที่ขโมยมาจากท้องพระคลังหายไปแล้วเมื่อเห็นว่าเขาก าลังตกใจ เฮ่อจือหร่านก็ไม่ได้อธิบาย แต่แสดงสีหน้าท่าทางลึกลับแล้วจูงมือเขาไปเปิดประตูห้องพยาบาลด้วยกันโม่จิ่วเยี่ยตกใจอีกครั้ง “ประตูตรงนี้เปิดได้ด้วยหรือ?”ขณะที่เขาก าลังสงสัย กลับต้องตะลึงกับภาพตรงหน้าไปแล้วเฮ่อจือหร่านผู้มีชีวิตมาสองชาติ เพิ่งจะรู้สึกพอใจเล็กน้อยจากการแบ่งปันประสบการณ์แบบนี้กับผู้อื่นเป็นครั้งแรกนางชี้ไปยังพื้นที่เพาะปลูกที่เป็นระเบียบเรียบร้อยตรงหน้าแล้วพูดว่า “นี่คือพื้นที่มิติแสนล ้าค่าที่ข้าเพิ่งได้มา”จากนั้นนางก็อธิบายถึงข้อดีและคุณสมบัติพิเศษของพื้นที่มิตินี้ให้โม่จิ่วเยี่ยฟังอย่างละเอียดหลังได้ยินสิ่งเหล่านั้น ในตอนแรกโม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกตกใจ แต่เมื่อเขาหันกลับไปมองห้องพยาบาลอันคุ้นเคย ก็รู้สึกสบายใจขึ้นอย่างรวดเร็ว
เฮ่อจือหร่านมีห้องพยาบาลที่วิเศษขนาดนั้นได้ การมีพื้นที่เพาะปลูกแบบนี้เพิ่มอีกหนึ่งแห่งก็คงไม่ใช่เ
