วัลให้กับทหารที่ร่วมเป็นร่วมตายกับข้า อีกส่วนหนึ่งแจกจ่ายให้กับประชาชนที่ไร้ที่อยู่อาศัยเพราะสงคราม”เฮ่อจือหร่านอดชื่นชมโม่จิ่วเยี่ยที่ ‘มองเงินทองเป็นดังขยะ’ ไม่ได้แต่เดิมนางคิดว่าส าหรับตระกูลแม่ทัพที่ออกรบเป็นประจ า ในคลังสมบัติน่าจะมีทรัพย์สินนับไม่ถ้วนเพราะพวกเขามีโอกาสได้รับสิ่งของจากสงครามมามากมายอย่างไรก็ตาม ในคลังสมบัติของสกุลโม่ แม้ดูแล้วจะไม่ถึงกับยากจนข้นแค้น แต่ก็ไม่ถือว่าร ่ารวยที่แท้ นี่คือเหตุผลว่าท าไมสกุลโม่จึงยากจนแต่เมื่อคิดดูแล้ว เฮ่อจือหร่านก็เข้าใจการกระท าของโม่จิ่วเยี่ยในฐานะแม่ทัพผู้รักชาติ เขาเสี่ยงชีวิตออกรบ จุดประสงค์ก็เพื่อปกป้องความปลอดภัยของประชาชนไม่ใช่หรือหากประชาชนต้องไร้ที่อยู่อาศัยเพราะสงคราม ถ้าโม่จิ่วเยี่ยเลือกที่จะเพิกเฉยและเก็บทรัพย์สินทั้งหมดมาเป็นของตัวเอง นั่นก็คงขัดกับเจตนารมณ์แรกเริ่มในการออกรบของเขาคิดถึงเรื่องนี้แล้ว เฮ่อจือหร่านยิ่งรู้สึกชื่นชมในการเห็นประโยชน์ส่วนรวมอันยิ่งใหญ่ของโม่จิ่วเยี่ยมากขึ้น
หากในอนาคต เหล่าขุนนางทั้งหลายสามารถคิดเพื่อประชาชนได้เช่นเดียวกับเขา คงเชื่อได้ว่าชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนจะกลายเป็นความมั่งคั่งสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น…
