เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งธูป ในที่สุดเหอจื่อหยวนก็หยุดเคลื่อนไหวเขาเลียนิ้วที่เปื้อนเลือด แล้วพับชายเสื้อนั้นอย่างระมัดระวังใส่ไว้ในอกโม่จิ่วเยี่ยกวาดตามองรอบ ๆ เห็นว่าคนรอบข้างต่างพักผ่อนกันหมดแล้ว เจ้าหน้าที่สองคนที่รับผิดชอบเฝ้ายามก็ก าลังงีบหลับเขากระโดดลงจากต้นไม้อย่างรวดเร็ว แล้วใช้มือฟาดคอเหอจื่อหยวนจนสลบไป แล้วคว้าคอเสื้อลากคนหายไปจากตรงนั่นอย่างรวดเร็วหลังออกไปได้ระยะหนึ่ง โม่จิ่วเยี่ยจึงโยนเหอจื่อหยวนลงบนพื้นพร้อมกันนั้นก็หยิบชายเสื้อออกมาจากอกของเขาเขาใช้ไม้ขีดไฟจุดหญ้าแห้งกองหนึ่ง ด้วยแสงไฟที่สว่างเพียงพอตัวอักษรที่เขียนด้วยเลือดก็ปรากฏชัดเจนเนื้อหาบนนั้นเป็นไปตามที่เขากับเฮ่อจือหร่านคาดการณ์ไว้ไม่มีอะไรมากไปกว่าการบอกว่าวันนี้เขาพบความผิดปกติของโม่จิ่วเยี่ย ชายหนุ่มช่วยหญิงชราผมขาวที่ดูคุ้นหน้าคนหนึ่ง ตัวตนของหญิงชราดูไม่เหมือนคนธรรมดา
หากองค์ชายหนานรุ่ยอยากรู้มากกว่านี้ ก็ขอให้รีบช่วยเขาจากอันตรายโดยเร็ว…หลังจากอ่านจดหมายเลือดจบ โม่จิ่วเยี่ยก็โยนมันเข้ากองไฟเพื่อเผาท าลายอย่างไม่ลังเลแต่เดิมเขาตั้งใจจะไว้ชีวิตเหอจื่อหยวน แต่อีกฝ่ายกลับไม่รู้จักบุญคุณเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวแล้วถึงกับจะหักหลังเขาโชคดีที่เขากับเฮ่อจือหร่านระแวดระวังตัว จึงพบเบาะแสตั้งแต่เนิ่น ๆ ไม่อย่างนั้นหากจดหมายเลือดนี้ตกถึงมือของหนานรุ่ย คงจะเป็นปัญหาใหญ่มาให้อีกครั้งนึกถึงตรงนี้ ยาพิษที่เฮ่อจือหร่านให้ม
