าก็ไม่จ าเป็นต้องใช้แล้ว โม่จิ่วเยี่ยลงมือส่งเหอจื่อหยวนไปสวรรค์ทันที่เมื่อท าทุกอย่างเสร็จ โม่จิ่วเยี่ยก็น าศพของเหอจื่อหยวนกลับไปวางไว้ที่เดิมอย่างเงียบเชียบเพื่อไม่ให้ใครสงสัย เขายังย้อนกลับไปจัดการคราบเลือดบนพื้นอย่างระมัดระวัง แล้วจึงกลับเข้ากระโจมไปเช้าวันรุ่งขึ้น เสียงร้องไห้โหยหวนของหญิงคนหนึ่งก็ดังขึ้นในจุดพัก“ท่านเจ้าหน้าที่! นายท่านบ้านข้าตายแล้ว…”
เจ้าหน้าที่เดินไปตรวจสอบอย่างร าคาญใจ เมื่อพบว่าเหอจื่อหยวนตายจริง ๆ จึงรีบไปรายงานเผิงวั่งหลังจากเผิงวั่งดูศพของเหอจื่อหยวนแล้ว ก็หันไปมองทางฝั่งคนสกุลโม่เขาโบกมือให้เจ้าหน้าที่สองสามคน พลางกล่าวว่า “คนก็ตายไปแล้ว ฝังเสียเถอะ!”คนตระกูลเหอกลับไม่เห็นด้วย คนทั้งหมดต่างล้อมรอบตัวเผิงวั่ง“ท่านเจ้าหน้าที่ นายท่านของพวกเราถูกลอบสังหารชัด ๆ จะฝังไปแบบนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ!”เผิงวั่งมองหญิงสาวตระกูลเหอสองสามคนด้วยสายตาเย็นชา“ตามความเห็นของพวกเจ้า จะให้ข้าซึ่งเป็นเพียงเจ้าหน้าที่คุมตัวนักโทษเนรเทศมาหาตัวฆาตกรหรือ?”พอพูดถึงฆาตกร เผิงวั่งก็นึกถึงโม่จิ่วเยี่ยเป็นคนแรกนอกจากโม่จิ่วเยี่ยแล้ว เขาคิดไม่ออกว่าใครจะลงมือกับเหอจื่อหยวนอีกแต่นี่ก็เป็นเพียงการคาดเดาของเขา ไม่สามารถสรุปได้อย่างแน่ชัดว่าเป็นฝีมือของโม่จิ่วเยี่ยยิ่งไปกว่านั้น แม้จะเป็นฝีมือของโม่จิ่วเยี่ย เขาก็จะไม่พูดออกมา…
เผิงวั่งได้แต่สบถด่าในใจสองสามประโยค ‘เจ้าหนุ่มคนนี้ ชอบสร้างปั
