ทางนี้ตลอดเวลาเลย”โม่จิ่วเยี่ยหรี่ตาลง “ข้าคิดว่าถ้าเขาบอกเรื่องของหนานรุ่ยให้ข้ารู้ข้าก็จะไว้ชีวิตเขา แต่ดูเหมือนว่าคนคนนี้คงไม่สามารถปล่อยเอาไว้ได้แล้ว”เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มมีความคิดเหมือนกับตน เฮ่อจือหร่านจึงถามว่า “ท่านคิดจะท าอย่างไร?”โม่จิ่วเยี่ยท าท่าเหมือนก าลังฟันกระบี่ “คืนนี้ข้าจะหาโอกาสเอาชีวิตเขา”เมื่อได้ยินโม่จิ่วเยี่ยพูดเช่นนั้น เฮ่อจือหร่านก็มองไปทางเผิงวั่ง
“การท าแบบนี้จะไม่สร้างปัญหาให้พี่เผิงหรอกหรือ?”ตลอดทางที่ผ่านมา เผิงวั่งปฏิบัติกับพวกเขาดีมาก ถ้าพวกเขาท าเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวแล้วสร้างปัญหาให้คนอื่น ก็คงจะไม่ค่อยเหมาะสมนักโม่จิ่วเยี่ยเลิกคิ้ว “เจ้ามีวิธีที่ดีกว่านี้หรือ?”เฮ่อจือหร่านพยักหน้า “ท่านยังจ างูสามเหลี่ยมที่กัดพี่เผิงตอนพวกเราเพิ่งออกจากเมืองหลวงได้หรือไม่?”“จ าได้” โม่จิ่วเยี่ยตอบเฮ่อจือหร่านพูดต่อว่า “ไม่นานมานี้ ตอนที่มีเวลาว่าง ข้าได้สกัดพิษจากงูสามเหลี่ยมไว้ และท ายาพิษขึ้นมาสองชนิด หนึ่งในนั้นมีชื่อว่า ‘สิ้นสติ’ ยาชนิดนี้สามารถท าให้คนหมดสติไปชั่วขณะได้ถ้าข้าเพิ่มยาอีกสองสามชนิดลงไป คนที่กินมันเข้าไปก็จะกลายเป็นคนโง่งมไปตลอดชีวิตเหมือนกับซุนเจียเป่า”ดวงตาของโม่จิ่วเยี่ยเป็นประกาย “ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ข้าจะลงมือเอง”ในระหว่างที่พูดคุยกัน พวกเขาก็ไล่ตามขบวนนักโทษทัน ทั้งสองคนต่างรู้กันดีว่าไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้อีกที่พักในคืนนี้อยู่ตรงเชิงเขาแห่งห
