นึ่ง ซึ่งเหมือนเช่นเคย หลังจากกินอาหารเย็นเสร็จแล้ว ทุกคนก็เข้าไปพักผ่อนในกระโจมตั้งแต่หัวค ่า
เฮ่อจือหร่านนึกถึงพวกเหลียงห่าว แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างจากขบวนอยู่บ้าง แต่ก็ต้องนอนกลางแจ้งเช่นกันนางพูดกับโม่จิ่วเยี่ยว่า “ไม่สู้เอาอย่างนี้ดีกว่า ข้าจะซื้อกระโจมจากพื้นที่มิติให้พวกเขา แล้วอ้างว่าซื้อมาจากชาวต่างชาติได้หรือไม่?”ไม่ใช่ว่าโม่จิ่วเยี่ยไม่ได้นึกถึงเรื่องที่เหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ต้องนอนกลางแจ้งแต่เขาก็ยังไม่ได้คิดหาวิธีแก้ปัญหาที่ดีได้“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีมาก เรื่องที่มาของกระโจมนี้ให้ข้าจัดการเอง”หลังจากได้รับการยอมรับจากโม่จิ่วเยี่ยแล้ว เฮ่อจือหร่านก็รีบเลือกกระโจมที่มีลักษณะภายนอกคล้ายกับกระโจมที่ใช้ในการท าสงครามสมัยโบราณจากเถาเป่าอย่างรวดเร็วกระโจมนี้นอกจากจะมีขนาดเล็กกว่ากระโจมที่ใช้ในยุคโบราณแล้ว จุดเด่นที่สุดก็คือใช้งานได้ง่ายโม่จิ่วเยี่ยถือกระโจมมาตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วแอบส่งไปให้เหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ในยามค ่าคืนโดยหลบเลี่ยงสายตาของทุกคนตอนกลับมา เขาก็สังเกตบริเวณที่พักของตระกูลเหอด้วย
คนส่วนใหญ่ต่างหลับไปแล้ว แต่เหอจื่อหยวนยังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ก าลังก้มหน้าท าอะไรบางอย่างโม่จิ่วเยี่ยกระโดดขึ้นต้นไม้ใหญ่อย่างเงียบเชียบ แล้วมองลงมาโดนอาศัยแสงจันทร์เขาเห็นเหอจื่อหยวนฉีกชายเสื้อของตัวเอง จากนั้นก็กัดนิ้วมือจนเลือดออก แล้วเขียนอะไรบางอย่างลงไปดวงตาสีด าของโม่จิ่วเยี่ย
