กของหยวนกุ้ยเฟ่ยและเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับหนานฉีอย่างแน่นอนดังนั้น วันนี้เขาจะต้องถามให้รู้เรื่องไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
เพื่อไม่ให้ห่างจากขบวนมากเกินไป โม่จิ่วเยี่ยจึงดึงเฟ่ยมามาเดินไปถามไป“เฟ่ยมามา เกิดเรื่องร้ายกับพระสนมกุ้ยเฟ่ยหรือ?”เฟ่ยมามาหนีออกมาจากวังหลวง ระหว่างทางเจอนางกับอุปสรรคมากมายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดนางคิดอยู่หลายครั้งว่าความลับที่นางรู้จะถูกฝังไปพร้อมกับกันหรือไม่ตอนนี้ได้พบกับโม่จิ่วเยี่ย เฟ่ยมามาเหมือนเห็นความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ นางกัดฟันตัดสินใจบอกเรื่องที่นางรู้ให้โม่จิ่วเยี่ยฟังด้วยวิธีนี้ แม้นางจะตายไปก็จะไม่เสียดายอะไรแล้วทว่าก่อนจะเปิดเผยความลับในใจ เฟ่ยมามาเหลือบมองเฮ่อจือหร่านอย่างไม่รู้ตัวโม่จิ่วเยี่ยอธิบายว่า “ท่านไม่ต้องกังวล ภรรยาของข้าไว้ใจได้”เฟ่ยมามาพิจารณาเฮ่อจือหร่านอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า“ข้าเคยท าเรื่องผิดพลาดไว้ครั้งหนึ่ง ยามนี้ก็ถือว่าได้รับผลกรรมแล้ว”ได้ยินเช่นนั้น สิ่งแรกที่โม่จิ่วเยี่ยนึกถึงก็คือเรื่องที่หนานฉีถูกสับเปลี่ยนตัว“เรื่องที่เฟ่ยมามาพูด เกี่ยวข้องกับองค์ชายฉีหรือ?”
เฟ่ยมามาตกใจ“ท่านแม่ทัพรู้เรื่องนี้ด้วยหรือ?”ส าหรับเรื่องนี้โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้คิดจะปิดบังนาง“หนานฉีเคยส่งคนมาลอบสังหารข้า ต่อมาพวกเราเดินทางผ่านอ าเภอผิงหยวน เขายังนัดแนะข้าให้ไปพบที่โรงเตี๊ยม แล้วใส่ยาพิษลงในสุรา…”[1] มามา : เป็นสรรพนามที่ใช้เรียกนางก านัลรับใช้
