ลงขึ้นได้หรือเปล่า?โม่จิ่วเยี่ยคิดในใจ เพราะด้วยสถานะของเขาในตอนนี้ยังท าอะไรไม่ได้เฮ่อจือหร่านพบบันทึกเกี่ยวกับหนานรุ่ยในประวัติศาสตร์นอกต าราแล้วนางรีบเรียกโม่จิ่วเยี่ยมาให้นั่งข้าง ๆ จากนั้นทั้งสองคนก็อ่านมันด้วยกันโม่จิ่วเยี่ยอ่านอักษรแบบย่อไม่ออก เฮ่อจือหร่านจึงอ่านให้เขาฟัง“ในหนังสือบอกไว้ว่า หนานรุ่ยแสร้งท าเป็นโง่เขลามาหลายปีแอบสร้างกองก าลังของตนเองอย่างลับ ๆ แต่เพราะไม่กล้าท าอะไรโจ่งแจ้ง ขอบเขตอ านาจของเขาจึงไม่กว้างขวางนักต่อมาในช่วงที่หนานฉีกับหนานเหิงห ้าหั่นกัน เขาก็เผยพิรุธออกมา หนานฉีกับหนานเหิงร่วมมือกันเพียงครั้งเดียว คือตอนที่จะก าจัดหนานรุ่ย”โม่จิ่วเยี่ยสูดหายใจลึก จากบันทึกในหนังสือเล่มนี้ประกอบกับเรื่องที่เหอจื่อหยวนเคยเล่า เขายืนยันได้แล้วว่าหนานรุ่ยไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอก
และตอนที่เขาสามารถสั่งให้เหอจื่อหยวนยึดเสบียงเอาไว้ได้ ก็เพราะต้องการให้ความสัมพันธ์ระหว่างหนานฉีกับหนานเหิงขัดแย้งกันมากขึ้น ส่วนอีกด้านหนึ่งก็หวังจะก าจัดเขาไปด้วยเพราะทุกคนต่างก็รู้ว่า เขากับหนานฉีนั้นมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาสิ่งที่หนานเหิงหวั่นเกรงหนานฉีมากที่สุดก็คือ หนานฉีมีพี่น้องร่วมสาบานที่แข็งแกร่งอย่างเขาอยู่“ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็คงต้องระวังหนานรุ่ยไว้ให้ดี”เฮ่อจือหร่านเม้มริมฝีปาก อดบ่นในใจอย่างช่วยไม่ได้ พวกเขาเพิ่งจะหาทางจัดการเรื่องของหนานเหิงไป ตอนนี้ก็ต้องมาคอย