ียงสตรี แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าการขาดแคลนหวงเหลียนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างไรขณะเขาก าลังสงสัย เฮ่อจือหร่านก็พูดต่อ “ข้าโมโหมาก จึงบุกเข้าไปในจวนท่านนายอ าเภอตอนกลางคืน เพื่อสั่งสอนพวกเขาเสียหน่อย ผู้ใดจะรู้ว่าตอนที่ข้าแอบฟังพวกเขาคุยกันอยู่บนหลังคา กลับบังเอิญได้ยินเรื่องหนึ่งเข้า”เฟ่ยหนานอวี่ถามขึ้นว่า “เรื่องอะไรหรือ”เฮ่อจือหร่านรีบกุเรื่องขึ้นมาทันที่“ท่านนายอ าเภอบอกว่า โรงเก็บของเล็ก ๆ ทางทิศตะวันออกของอ าเภอเต็มไปด้วยหวงเหลียน เงินที่ได้จากค่าผ่านทางหลายวันมานี้จึงไม่มีที่เก็บ เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นเรื่องจริง ข้าจึงลอบไปยังสถานที่ที่ท่านนายอ าเภอพูดถึงในยามค ่าคืน ที่นั่นมีโรงเก็บของเล็ก ๆ อย่างที่
เขาพูดจริง ๆ และหลังจากตรวจสอบดูแล้ว ภายในนั้นไม่เพียงแต่มีหวงเหลียนจ านวนมาก แต่ยังมีหีบใส่เงินอยู่หลายใบทั้งเหรียญเงินและทองแดง”เฟ่ยหนานอวี่พอได้ยินว่ามีหวงเหลียนมากมาย ดวงตาก็เป็นประกายทันที่เขาไม่ได้ไตร่ตรองในทันทีว่าท าไมนายอ าเภอถึงมีหวงเหลียนเก็บไว้มากมาย แต่กลับเร่งเร้าให้นางพาตนไป “รบกวนฮูหยินโม่พาข้าไปสักหน่อยเถอะ ถ้าหากน าหวงเหลียนเหล่านั้นไปยังอ าเภอตงเฟิงได้ ชาวบ้านตงเฟิงคงจะรอดพ้นแล้ว”ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่เฮ่อจือหร่านกุขึ้นมาทั้งนั้น นางจะพาเฟ่ยหนานอวี่ไปที่โรงเก็บของของนายอ าเภอได้อย่างไรกัน“คุณชายเฟ่ย สามีของข้าบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้ข้าต้องรีบซื้อยากลับไปรักษาเขา คุณชาย
