คิดว่าอย่างนี้ดีหรือไม่ พวกเรานัดแนะเวลากันอีกที่ ข้าจะพาพวกท่านไปทีหลัง”พอได้ยินว่าโม่จิ่วเยี่ยบาดเจ็บสาหัส เฟ่ยหนานอวี่จึงนึกขึ้นได้ว่าเขาลืมเรื่องที่อีกฝ่ายมาปรากฏตัวในอ าเภอผิงหยางไปเสียสนิทอย่างไรก็ตาม เขาเป็นคนรู้จักกาลเทศะ เรื่องแบบนี้ไม่สมควรจะถามออกมา จึงประสานมือค านับเฮ่อจือหร่าน“อาการบาดเจ็บของคุณชายโม่ส าคัญกว่า ไว้ยามบ่าย ข้าจะรอท่านที่ประตูเมืองทางทิศตะวันออก”
“ได้ ข้าจะไปให้ตรงเวลาแน่นอน” เฮ่อจือหร่านพูดจบก็หมุนตัวเดินจากไปเพื่อประหยัดเวลา นางตัดสินใจไปยังโรงรถม้าก่อนเดิมทีคิดว่าจะเช่ารถม้าสักคัน แต่ปรากฏว่าในโรงรถม้านอกจากมีรถสัตว์ให้เช่าแล้ว ยังมีสัตว์ลากรถขายด้วยราชวงศ์ต้าซุ่นควบคุมม้าอย่างเข้มงวด ยกเว้นบ้านของเหล่าขุนนางที่ได้รับอนุญาตพิเศษ คนอื่น ๆ ที่ต้องการเป็นเจ้าของรถม้าจะต้องไปขอใบอนุญาตที่ว่าการอ าเภอก่อนไม่เพียงเท่านั้น ม้ายังมีราคาแพงมาก ม้าในโรงรถม้าแม้เดือนหนึ่งก็ขายไม่ออกสักตัว นานวันเข้าเจ้าของก็ไม่อยากดูแลม้าพวกนั้น จึงเลิกท ากิจการขายม้าดังนั้น ในโรงรถม้าจึงมีเพียงวัว ลา และล่อขายอยู่เฮ่อจือหร่านครุ่นคิดสักครู่ การเช่ารถม้าคงไม่สะดวกเท่ากับการเดินทางตามล าพังกับโม่จิ่วเยี่ยท้ายที่สุดนางก็มีความลับ อีกทั้งสถานะของพวกนางก็พิเศษเมื่อคิดได้เช่นนั้น เฮ่อจือหร่านจึงตัดสินใจซื้อล่อตัวหนึ่ง แล้วขอร้องเถ้าแก่ให้ช่วยเอาไปเทียมรถ ลักษณะนี้ นางจะได้ขับรถล่อไล
