เฮ่อจือหร่านเตรียมการสองอย่าง นางแสดง “กรงเล็บเหล็ก” ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาให้โม่จิ่วเยี่ยดู“ท่านวางใจเถอะ ข้ายังมีสิ่งนี้อยู่อีกชิ้นหนึ่ง”สิ้นเสียง เฮ่อจือหร่านก็หายวับไปจากที่เดิมหลังจากออกมาจากพื้นที่มิติ ร่างกายก็ร่วงหล่นลงอย่างรวดเร็วเฮ่อจือหร่านไม่กล้าประมาท หลังจากอยู่ในพื้นที่มิติไม่นาน ก็กลับเข้าไปในพื้นที่มิติอีกครั้งโม่จิ่วเยี่ยได้แต่มองนางหายไป ปรากฏตัว หายไป และปรากฏตัวซ ้าไปมาอยู่ในพื้นที่มิติหลายครั้ง จนกระทั่งเฮ่อจือหร่านไม่กลับมาอีกหัวใจของเขาก็พลันเต้นไม่เป็นจังหวะการกระท าของเฮ่อจือหร่านเป็นไปอย่างราบรื่น ครั้งสุดท้ายที่ออกมาจาก นที่มิติ ก็อยู่ห่างจากพื้นดินไม่มากนักนางใช้กรงเล็บเหล็กเกี่ยวกับกิ่งไม้ แล้วปล่อยตัวลงมาตามแรงเชือกที่นี่คือหุบเขาแห่งหนึ่ง บรรยากาศช่างลึกลับและเก่าแก่เรื่องที่ท าให้เฮ่อจือหร่านปวดหัวที่สุดคือ ที่นี่ถูกล้อมรอบไปด้วยภูเขา มองไม่เห็นทางออกไปด้านนอกเลย
เฮ่อจือหร่านสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างละเอียด ตั้งใจจะหาทางออกไปสักทางตอนที่นางเตรียมจะก้าวออกไปก็ได้ยินเสียงฝีเท้าแว่วมาจากประสบการณ์ของนาง เสียงฝีเท้าแบบนี้ คงมีคนมาอย่างน้อยไม่ต ่ากว่าสามคนขึ้นไปเฮ่อจือหร่านรีบหลบไปหลังก้อนหิน สะกดกลั้นหายใจ พร้อมกับหยิบปืนพกกับปืนยาสลบออกมาจากพื้นที่มิติเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เมื่อมองผ่านช่องหินไปจึงเห็นชายชุดด าสี่คนก าลังเดินมาทางนี้คนที่เ
