นกลที่ใช้ในวันนี้ออกมา“สิ่งนี้เรียกว่าปืนกล สามารถยิงต่อเนื่องได้ เหมาะส าหรับใช้ในกรณีที่มีศัตรูจ านวนมาก”ระหว่างที่พูด นางยังสาธิตวิธีการใช้ปืนกล วิธีการบรรจุกระสุนและขั้นตอนอื่น ๆ ต่อหน้าโม่จิ่วเยี่ยส าหรับคนที่ผ่านสนามรบมามาก การได้เห็นอาวุธแบบนี้ก็เหมือนการได้เห็นสมบัติล ้าค่าชิ้นหนึ่งที่น่าสนใจโม่จิ่วเยี่ยนึกอยากจะลุกขึ้นเลียนแบบท่าทางของเฮ่อจือหร่านตอนถือปืนกล ทว่าบาดแผลบนร่างกายเขามีมากเกินไป ขยับเพียงนิดก็เจ็บปวดจนแทบเอาชีวิตเมื่อเห็นสีหน้าทรมานของโม่จิ่วเยี่ย เฮ่อจือหร่านจึงรีบห้ามปรามเขา“ตอนนี้ท่านยังขยับตัวไม่ได้ ปืนกลยังมีอีกมาก รอให้ร่างกายท่านหายดีแล้ว ค่อยหยิบไปเล่นก็ได้ หรือท่านจะเอาไปใช้ล่าสัตว์ ข้าก็ไม่เสียดาย”
เฮ่อจือหร่านไม่ได้พูดเกินจริง ตอนที่เผชิญหน้ากับพวกคนชุดด า กระสุนปืนกลกลับถูกใช้จนหมด นางไม่อยากเสียเวลาเปลี่ยนกระสุน แต่หยิบปืนกระบอกใหม่จากพื้นที่มิติออกมาแทน ท าให้ตอนนี้ในพื้นที่มิติของนางมีปืนกลแบบเดียวกันอยู่เป็นสิบกระบอกแล้วโม่จิ่วเยี่ยไม่ได้สัมผัสความรู้สึกของการถือปืนกลด้วยตัวเอง ในใจก็อดรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยแต่เขาก็รู้ดีว่า บาดแผลบนร่างกายตนเองมีมากเกินไป จริง ๆแล้วก็ไม่ควรเคลื่อนไหวเร็วเกินไปนัก“พวกเราตกลงกันแล้วนะ รอแผลของข้าหายดี เจ้าต้องให้ปืนกลกระบอกนี้กับข้าสักกระบอก”เฮ่อจือหร่านไม่คิดว่าบุรุษคนนี้จะชื่นชอบอาวุธในพื้นที่มิติของนางมากขนาดนี
