่พ้นเรื่องที่เขาอยากรู้ว่าที่นี่คือที่ไหนในเมื่อนางเลือกจะพาโม่จิ่วเยี่ยเข้ามาที่นี่แล้ว นางก็เตรียมใจจะบอกความจริงบางอย่างกับเขา“บาดแผลของท่านสาหนักมาก อย่าเพิ่งขยับตัว แค่ฟังที่ข้าพูดก็พอ”
โม่จิ่วเยี่ยกะพริบตา เป็นเชิงบอกให้นางพูดต่อ“ที่นี่คือพื้นที่มิติที่ข้ามีมาโดยบังเอิญตั้งแต่เด็ก ตอนแรกข้าก็กลัวมาก แต่พอเริ่มคุ้นชินแล้ว ข้าก็พบว่าที่นี่วิเศษมาก…”เฮ่อจือหร่านเริ่มต้นด้วยการโกหก ก่อนเล่าถึงประโยชน์และข้อดีของพื้นที่มิติให้โม่จิ่วเยี่ยฟัง“ทักษะวิชาแพทย์ของข้าก็เรียนรู้จากที่นี่ รวมถึงตอนที่ขโมยของมาจากท้องพระคลัง ข้าก็น าของพวกนั้นส่งเข้าไปในพื้นที่มิติ”“นอกจากนี้ ในพื้นที่มิติยังมีสิ่งที่เรียกว่าโทรศัพท์ ซึ่งสามารถซื้อของได้หลายอย่างที่ไม่มีมาก่อน…”เฮ่อจือหร่านเล่าไม่หยุด โดยสรุปแล้ว นอกจากเรื่องที่นางเป็นคนที่ทะลุมิติเข้ามา นางก็ไม่ได้ปิดบังความลับเกี่ยวกับพื้นที่มิตินี้กับโม่จิ่วเยี่ยเลยตอนแรกโม่จิ่วเยี่ยรู้สึกตกใจนัก เพราะสิ่งที่นางพูดมามันอยู่เหนือจินตนาการมากเกินไปแต่พอคิดถึงตอนที่เห็นข้าวของจากท้องพระคลังตอนที่เข้ามาเขาก็พลันเข้าใจถ้านางไม่มีความสามารถเช่นนี้ แล้วนางจะขนของออกจากท้องพระคลังได้อย่างไร
เขาได้แต่บอกตนว่า โลกใบนี้ช่างกว้างใหญ่ ย่อมมีเรื่องแปลกประหลาดมากมายหลังจากฟังเรื่องที่เฮ่อจือหร่านเล่าจบ โม่จิ่วเยี่ยก็ถึงกับพูดไม่ออก“พื้นที่มิติของเจ้ามันวิเศษเกินไป เพื
