หลังจากได้ฟังค าพูดของโจวเหล่าปา เฮ่อจือหร่านก็คาดเดาได้แล้วว่า ที่นี่อาจจะเป็นภูเขาที่เผิงวั่งเคยพูดถึงว่าพวกเขาจะต้องข้ามผ่านเผิงวั่งเดินเข้ามาหาโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่าน ก่อนอธิบายเพื่อให้พวกเขาเข้าใจ“ภูเขาลูกนี้ถูกเรียกว่าภูเขาเขาวัว ยอดเขาสูงสุดมีรูปร่างคล้ายเขาวัว มันจึงได้ชื่อนี้มาถ้าไม่ใช่เพราะช่วงแรกพวกเราเสียเวลาเดินทางมากเกินไป ก็คงสามารถเลือกจะเดินอ้อมไปตามเชิงเขาได้แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ต้องใช้เวลาเดินทางเพิ่มอีกเจ็ดแปดวัน ภูเขานี้พวกข้าเคยข้ามผ่านมาก่อน ไม่พบสัตว์ป่าขนาดใหญ่อะไร แต่กลับมีไก่ป่าและกระต่ายป่าค่อนข้างมาก พวกเราสามารถล่ามันมาท าเป็นอาหารประทังหิวได้เช่นกัน”เฮ่อจือหร่านเงยหน้ามองไป เห็นว่าเป็นอย่างที่เผิงวั่งพูดจริง ๆจุดที่ยอดเขาสูงสุดมีภูเขาสองยอดซึ่งรูปร่างคล้ายกับเขาวัว ชื่อที่ตั้งให้นั้นช่างเหมาะสมเสียจริงอีกทั้งภูเขาก็เชื่อมต่อกันทอดยาวไปราวกับจะไม่มีที่สิ้นสุด แม้แต่ยืนอยู่ตรงเชิงเขาก็ท าให้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่อลังการนางสามารถคาดเดาได้ว่าการข้ามเขาไปจากที่นี่ เป็นเรื่องที่ต้องใช้พลังงานมากทีเดียว
ในตอนนี้ คนส่วนใหญ่มองหาที่พักอันเหมาะสมได้แล้ว พวกเขาต่างกางกระโจมและนั่งพักผ่อนอยู่ข้างในโม่จิ่วเยี่ยเดินมาหาเฮ่อจือหร่าน แล้วชี้ไปยังกระโจมที่เพิ่งกางเสร็จ เขากล่าวว่า “เดินทางมาทั้งวันแล้ว เข้าไปพักผ่อนข้างในกันเถอะ”เฮ่อจือหร่านเองก็รู้สึกเหนื่อยอยู่บ้า
