เงินอยู่ พวกเขาคงจัดการกันเองได้ ส่วนอีกสองตระกูล ถ้าอยากจ่ายเงินก็ต้องเช่าห้องพัก แต่ถ้าไม่มีเงินก็ต้องนอนกลางดินกินกลางทรายอยู่นอกโรงเตี๊ยม ตราบใดที่ไม่มีใครคิดหนีไปไหน เรื่องอื่น ๆ ก็เป็นเรื่องรองลงมาแน่นอนว่าทั้งตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยต่างก็รู้สึกเสียดายเงินที่จะต้องน ามาจ่ายค่าห้องพัก โดยเฉพาะกับห้องที่นอนได้แค่ห้าคนแบบนั้นแต่เมื่อคิดถึงการเดินทางที่อยู่กลางแดดกลางลมมาหลายวันร่างกายก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบายนัก พวกเขาจึงตัดสินใจกัดฟันเช่าห้องพักสักหนึ่งห้อง มันอาจเบียดเสียดกันสักหน่อยก็น่าจะดีกว่านอนข้างนอก
ส่วนเฮ่อจือหรานนั้นไม่ได้รู้สึกหนักใจอะไร นางเลือกจะเช่าห้องพักส าหรับห้าคนสองห้อง และห้องส าหรับสองคนอีกหนึ่งห้องทันที่สุดท้ายคนที่ล าบากที่สุดก็คือคนตระกูลเหอ พวกเขาจึงได้แต่นอนพักตามระเบียงทางเดินด้านหลังของโรงเตี๊ยมแทนหลังจากทุกคนจัดแจงที่พักเรียบร้อยแล้ว เผิงวั่งก็ส่งคนไปถามเฮ่อจือหรานว่าต้องการจะออกไปซื้อเสบียงด้วยหรือไม่เฮ่อจือหร่านย่อมไม่ปฏิเสธ นางเอ่ยขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจก่อนจะเตรียมตัวออกจากห้องพักเมื่อเห็นดังนั้น คนตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยจึงรีบร้องขอเผิงวั่งหวังว่าเขาจะให้เวลาพวกเขาออกไปหาซื้อข้าวของบ้างต้องยอมรับว่า ครั้งนี้ทั้งสองตระกูลได้รับผลประโยชน์จากสกุลโม่โดยแท้ ไม่เพียงท าให้พวกเขามีเงินติดตัวบ้างแล้ว แต่เหล่าเจ้าหน้าที่ก็ยังไม่ได้รีดไถอะไรจากพวกเขาอีกส
