กันว่าหลังพักผ่อนหนึ่งคืนแล้วค่อยออกเดินทางในเช้าวันรุ่งขึ้นส่วนชาวบ้านบนเขานั้น พรุ่งนี้เช้าเมิ่งไห่หนิงจะส่งคนมาจัดการให้พวกเขาจึงอ าลาจากกัน เมื่อกลับถึงถ ้า ท้องฟ้าก็มืดมิดลงเสียแล้ว
พี่สะใภ้ทั้งสองคนย่างเนื้อสัตว์ป่าที่เหลือไว้จนสุก รอเพียงเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยกลับมาจึงจะกินด้วยกันคืนนั้นไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นจนรุ่งเช้า เผิงวั่งก็เรียกทุกคนให้เตรียมตัวออกเดินทางต่อชาวบ้านต่างพากันคุกเข่าขอบคุณผู้มีพระคุณอย่างเฮ่อจือหร่านอย่างซาบซึ้งใจ เฮ่อจือหร่านก็ก าชับกับพวกเขาว่าหากต้องการตอบแทนบุญคุณของนาง ก็อย่าได้บอกเรื่องที่นางช่วยชีวิตพวกเขาออกไปแม้ชาวบ้านจะไม่รู้ว่าเหตุใดหมอเทวดาผู้นี้จึงไม่ต้องการทิ้งชื่อไว้หลังจากช่วยชีวิตพวกเขา แต่ด้วยค าขอของนาง พวกเขาก็รับปากเป็นเสียงเดียวกันว่าจะไม่ปริปากพูดเรื่องนี้ออกไปอุทกภัยที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ไม่ได้คร่าชีวิตผู้คนและบ้านเรือนในหมู่บ้านของผู้ใหญ่บ้านหลิวเพียงแห่งเดียว หากแต่ยังไหลบ่าไปทางทิศตะวันตก และสร้างความเสียหายเป็นวงกว้างเห็นได้ชัดว่าน ้าท่วมครั้งนี้พรากชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปมากมายเพียงใดแต่ไม่ว่าอย่างไร ภัยธรรมชาติและภัยจากน ้ามือมนุษย์ก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทุกยุคทุกสมัย มนุษย์ที่เผชิญกับเหตุการณ์เช่นนี้เปรียบเสมือนกลุ่มคนที่อ่อนแอที่สุด ทั้งยังไร้หนทางต่อกรกับฟ้าดิน…
ไม่เว้นแม้แต่พวกเจ้าหน้าที่ ทุกคนต่างไม่มีเสบียงอาหารหล
