ร้านของนางมีสินค้าขายไปอีกสามชิ้นภายในสองวันนี้ หลังหักค่าใช้จ่ายแล้ว นางได้ก าไรมาเก้าหมื่นแปดแสนหยวนหลังจากตรวจสอบแล้ว เฮ่อจือหร่านก็รีบไปค้นหายาสมุนไพรตอนนี้นางต้องการซื้อสมุนไพรที่เพิ่งเก็บเกี่ยวมาใหม่ ๆ ด้วยวิธีนี้คนเหล่านั้นจึงจะเชื่อว่าสมุนไพรเพิ่งเก็บมาจากภูเขาโชคดีที่สินค้าบนเถาเป่ามีครบทุกอย่างเฮ่อจือหร่านในตอนนี้ถือว่าเป็นเศรษฐีคนหนึ่งไปแล้ว การจับจ่ายใช้สอยจึงไม่มีแรงกดดันใด ๆไม่นาน นางก็ซื้อสมุนไพรที่ต้องการได้ครบทั้งหมดภายในกระโจมมืดสนิท โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกเพียงว่าบนเท้าของเขามีบางอย่างมาปกคลุมเอาไว้พอเอื้อมมือไปสัมผัสก็พบว่าเป็นหญ้า…ทันใดนั้นเสียงของเฮ่อจือหร่านก็ดังขึ้น พร้อมกับแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย“อีกสักพักพวกเราจะเอาสมุนไพรพวกนี้กลับไปกันแล้ว”“สมุนไพรพวกนี้ของที่สามารถรักษากาฬโรคได้จริง ๆ หรือ” โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้สงสัยในฝีมือการแพทย์ของนาง เพียงแต่กาฬโรคนั้นมัน
ร้ายแรงเกินไป หากสมุนไพรพวกนี้สามารถรักษาให้หายได้ มันก็คงจะดูง่ายดายเกินไปสักหน่อย“ถ้าไม่ใช่ระยะสุดท้ายที่อาการหนักมาก กินยาสักสองสามครั้งก็หายได้แล้ว แต่ถ้าเป็นอย่างหลี่เถี่ยจู้ ก็จ าเป็นต้องใช้เข็มเงินของข้าร่วมด้วย” เฮ่อจือหร่านกล่าวอย่างมั่นใจโม่จิ่วเยี่ยถอนหายใจออกมา“เจ้าต้องการให้ข้าท าอะไร บอกมาได้เลย”เฮ่อจือหร่านกางมือออก “ตอนนี้มียาแล้ว ท่านแค่ช่วยข้าปกปิดเรื่องนี้ก็พอ”“ไม่มีปัญหา
