ส่วนเรื่องที่ผิดพลาดไปนั้น หนานฉีเองก็ยังไม่รู้ คงต้องสืบหาความจริงในภายหลังตอนนี้โม่จิ่วเยี่ยมี ‘เจ็ดวันมอดม้วย’ อยู่ในมือ อีกทั้งนี่ยังเป็นโอกาสที่ดีเยี่ยม แต่อีกฝ่ายกลับไม่ลงมือกับเขาทั้งหมดนี้ก็บอกถึงอีกปัญหาหนึ่ง นั่นคือโม่จิ่วเยี่ยให้ความส าคัญกับความสัมพันธ์พี่น้องที่มีร่วมกันมาเวลาผ่านไปเนิ่นนาน หนานฉีจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แล้วเปิดประตูห้องออก“ไปเสีย! หวังว่าพวกเจ้าจะลืมเรื่องราวในวันนี้ไป”แม้ค าพูดของหนานฉีจะเรียบง่าย แต่ทั้งสองก็เข้าใจดีว่า ต่อไปเขาจะไม่ลงมือกับโม่จิ่วเยี่ยอีกเมื่อบรรลุเป้าประสงค์แล้ว เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยจึงเดินออกจากห้องไปโดยไม่ลังเลทั้งสองเพิ่งเดินลงมาถึงชั้นล่าง ก็เห็นเฟ่ยหนานอวี่นั่งดื่มสุราอยู่เพียงล าพังเฟ่ยหนานอวี่หันหน้าไปทางบันได จึงเห็นคนทั้งสองเดินลงมาอย่างปลอดภัยเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก
จากนั้นจึงพยักหน้าให้ทั้งสองคนเล็กน้อยและไม่พูดอะไรต่อเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยก็พยักหน้าตอบเฟ่ยหนานอวี่ไปเช่นกันจากนั้นจึงเดินออกจากโรงเตี๊ยมไปคนขับรถม้าได้รับค าสั่งให้มารับพวกเขาเท่านั้น ไม่รู้เลยว่าทั้งคู่จะรอดชีวิตออกมาได้ เขาจึงน ารถม้าไปรอที่ด้านหลังอย่างไรก็ตาม โม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านต่างก็ไม่คิดจะให้คนของหนานฉีไปส่ง พวกเขาจึงเดินไปตามท้องถนนของอ าเภอผิงหยวนอย่างสบายอารมณ์โม่จิ่วเยี่ยอดใจไม่ไหวจึงถามว่า“เจ้ามียาพิษเจ็ดวันมอดม้วยจริงหรือ”เฮ่
