าค านับให้นางพลางเอ่ย“ข้าน้อยขอขอบคุณฮูหยินโม่ที่เมตตาช่วยเหลือ”เฮ่อจือหรานจ้องมองสีหน้าของเฟ่ยหนานอวี่อย่างพิจารณา เห็นเขายังคงสงบนิ่งเฉกเช่นในอดีต จึงเอ่ยตอบอย่างแผ่วเบา “คุณชายไม่ต้องเกรงใจ ข้าคิดว่าหากเป็นคนอื่นพบเจอเรื่องเช่นนี้ก็คงไม่อยู่นิ่งเฉยเช่นกัน”กล่าวจบ เฮ่อจือหรานก็หันไปมองหนานฉี พร้อมกับเอ่ยถามว่า“ท่านอ๋องฉีเห็นด้วยหรือไม่?”
