ูกธนูอาบยาพิษของศัตรูเข้า หนานฉีขี่ม้าอย่างเร่งรีบไปที่หุบเขายาเพื่อหายาถอนพิษให้ข้า”“ยังมีเรื่องราวแบบนี้อีกมากมายที่เป็นสิ่งยืนยันได้ว่า หนานฉีจริงใจกับข้ามาก”“ข้ารู้สึกว่าเขาแปลกไปตั้งแต่ต้นปีที่กลับมาจากชายแดนถึงแม้ว่าเขาจะท าตัวปกติ ออกมารับข้าที่นอกเมือง แต่เพราะพวกเราคบหากันมานาน ข้ารู้สึกได้ทันทีว่าเขาไม่ได้ดีใจที่เห็นข้ากลับมา”“อีกทั้งสายตาของเขายังเลิ่กลั่กตลอดเวลา ข้าคิดว่าเขาคงเจอเรื่องไม่ดี จึงสอบถามเขาด้วยความเป็นห่วง แต่เขากลับไม่ตอบค าถามตามตรงและพยายามเลี่ยงไปเรื่องอื่น”
“หลังจากที่ข้ากลับมายังเมืองหลวงและจัดการเรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็รีบไปที่วังหลวงเพื่อไปหาเขา”“แต่เขากลับถามข้าว่า ‘หากข้าไม่ใช่โอรสขององค์จักรพรรดิพวกเราจะยังเป็นพี่น้องกันได้อยู่หรือไม่’”“ตอนนั้นข้าไม่ได้ใส่ใจกับค าพูดของเขาเท่าไหร่นัก แค่เอ่ยปลอบใจเขาไปสองสามประโยค”“แต่ตอนนี้เมื่อได้คิดทบทวนดู ค าถามของหนานฉีในตอนนั้นอาจเป็นเพราะเขาได้ยินอะไรมา หรือไม่เขาก็อาจจะไม่ใช่เชื้อพระวงศ์จริง ๆ”“แต่ไม่ว่าอย่างไร คนที่ถูกสลับตัวกับเขาก็ไม่น่าจะใช่ข้า”หลังจากฟังโม่จิ่วเยี่ยเล่าจบ เฮ่อจือหร่านก็คิดถึงความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง“ถ้าเป็นอย่างที่ท่านเล่า หนานฉีก็เคยปฏิบัติต่อท่านเหมือนพี่น้องอย่างจริงใจมาก่อน แต่จู่ ๆ ท่าทีของเขากลับเปลี่ยนไป ข้าเดาว่าเขาอาจจะไม่ใช่เชื้อพระวงศ์และน่าจะถูกสลับตัวมาจริง ๆ แต
