้นที่มิติทันที่
เวลาเป็นสิ่งมีค่า เฮ่อจือหร่านจึงรีบอาบน ้าช าระร่างกายอย่างรวดเร็วที่สุด ตามด้วยเป่าผมให้แห้ง แล้วเปลี่ยนเป็นชุดที่สะอาดนางเหลือบมองนาฬิกาแขวนบนผนัง ตั้งแต่เข้ามาจนถึงตอนนี้เพิ่งผ่านไปเพียงสองเค่อกว่าเท่านั้นหลังออกมาจากพื้นที่มิติ โม่จิ่วเยี่ยก็ยังไม่กลับมา เฮ่อจือหร่านจึงนอนตะแคงหลับไปไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ นางจึงรู้สึกได้ชัดเจนว่ามีกลิ่นอายแสนคุ้นเคยมาอยู่ข้างกายเมื่อรู้ว่าเป็นโม่จิ่วเยี่ยกลับมาแล้ว เฮ่อจือหร่านจึงขยับตัวไปด้านข้างเพื่อให้เขามีพื้นที่ว่างมากขึ้นทันทีที่โม่จิ่วเยี่ยเข้ามาในกระโจม เขาก็ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ไม่ได้สัมผัสมานานไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เขากลับรู้สึกหลงใหลในกลิ่นนี้อย่างน่าประหลาดแม้แต่สัญชาตญาณดิบในร่างกายก็ยังเริ่มถูกก่อกวนโม่จิ่วเยี่ยส่ายหัวแรง ๆ หลายครั้ง พยายามอย่างหนักเพื่อรักษาสติให้ปลอดโปร่ง จากนั้นจึงนอนลงอีกด้าน…สองวันต่อมา พวกเขายังคงรอการกลับมาของโจวเหล่าปา
เฮ่อจือหร่านไม่สามารถช่วยงานที่สตรีคนอื่น ๆ ก าลังท าอยู่ได้แต่นางก็ไม่ได้อยู่เฉย นอกจากท าอาหารสามมื้อต่อวันแล้ว นางยังใช้เวลาที่เหลือทั้งหมดไปกับการปรุงยางูสามเหลี่ยมตัวนั้นถูกเก็บไว้ในพื้นที่มิติมาหลายวันแล้ว เฮ่อจือหร่านจึงคิดจะใช้เวลานี้ปรุงยาพิษที่ต้องการนางหลบเข้ามาอยู่ในกระโจม ใช้เครื่องมือแพทย์สมัยใหม่ สกัดพิษงูสามเหลี่ยมออกมาตามต ารับยาโบราณ การผสมสมุนไพรต่างชนิ
