รแก้แค้น พวกเขาต้องเป็นศัตรูกับราชวงศ์อย่างแน่นอนในอนาคต เฟ่ยหนานอวี่จะกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของราชวงศ์ต้าซุ่นดังสุภาษิตที่กล่าวไว้ว่า ศัตรูของศัตรูคือมิตร
ดังนั้นเฮ่อจือหร่านจึงเห็นคุณค่าของโอกาสในการผูกมิตรกับเฟ่ยหนานอวี่ในครั้งนี้เป็นอย่างมากตอนนี้เฟ่ยหนานอวี่ก าลังอยู่ในสภาพที่น่าเวทนา จมูกเขาถูกชกจนเลือดไหลไม่หยุด เสื้อผ้าตัวเก่าที่เขาสวมอยู่ก็เปื้อนเลือดเป็นทางเขาพยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้น ใช้แขนเสื้อเช็ดเลือดบนใบหน้าอย่างลวก ๆขณะนั้นเองบัณฑิตสองคนนั้นก็เดินเข้ามาหาเขาด้วยท่าทางดูถูกเหยียดหยาม ท าท่าเหมือนเตรียมจะเข้ามาท าร้ายเขาต่อทันใดนั้น เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกเหมือนมีสายตาจ้องมองมาจากที่หนึ่งนางหันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว เห็นว่าด้านหลังเป็นโรงน ้าชาถ้านางจับความรู้สึกไม่ผิด สายตานั้นมาจากชั้นสองเฮ่อจือหร่านจึงมองขึ้นไปยังชั้นสองนั้น เห็นว่าหน้าต่างเปิดอยู่แต่กลับไม่มีใครอยู่ข้างในแต่ตอนนี้นางไม่สนใจอะไรแล้ว เพราะเห็นว่าเฟ่ยหนานอวี่ก าลังตกอยู่ในอันตราย เฮ่อจือหร่านจึงรีบพุ่งตัวเข้าไปขวางหน้าเขาไว้ทันที่“ข้าขอเตือนพวกเจ้าว่าพอเถอะ”
ทันทีที่เอ่ยจบ ด้วยความรู้สึกว่องไวของเฮ่อจือหร่าน นางก็สัมผัสถึงสายตานั้นอีกครั้งอย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่เวลาที่นางจะไปตามสืบสาวราวเรื่อง เฮ่อจือหร่านจึงตั้งใจจ้องมองสบตากับบัณฑิตทั้งสองอย่างไม่ยอมหลบสายตาบัณฑิตทั้งสองมองหญิงสาวที่ยืนขวางอยู่ตรงหน้า เสื
