เฮ่อจือหร่านรู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยตระหนักได้อย่างถ่องแท้แล้ว“ดี เช่นนั้นพวกเราจะร่วมมือกัน ไม่ปล่อยให้คนพวกนั้นท าร้ายครอบครัวของเราได้แม้แต่น้อย”ภายในห้อง ภาพที่สามีภรรยาร่วมแรงร่วมใจกันฝ่าฟันอุปสรรคก าลังด าเนินต่อไป ส่วนด้านนอก เหล่าเจ้าหน้าที่ก าลังตะโกนเรียกให้ทุกคนเตรียมตัวออกเดินทางได้แล้วพี่สะใภ้ทั้งหลายจัดการเก็บข้าวของเรียบร้อยตั้งแต่เช้า บางคนอุ้มกระโจม บางคนหอบผ้าห่มที่ซื้อมาใหม่เมื่อวานอาหาร ผัก และหม้อเหล็กใหญ่ เฮ่อจือหร่านได้ตัดสินใจแบ่งให้ตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยคนละส่วนตั้งแต่วานก่อน แต่ละคนต่างรับผิดชอบพกพาข้าวของของตนเองไปเผิงวั่งตื่นแต่เช้าเพื่อมาบอกว่าร่างกายของเขาไม่มีอาการใด ๆแล้ว จึงไม่ขอแย่งพื้นที่นั่งบนเกวียนไม้กับโม่จิ่วเยี่ยอีกดังนั้น คนสกุลโม่จึงวางอาหารและเครื่องครัวทั้งหมดไว้ด้านข้างของเกวียนไม้ และเหลือพื้นที่ไว้ให้โม่จิ่วเยี่ยโม่จิ่วเยี่ยนึกถึงการตายอันน่าสังเวชของเหอเลี่ยง และเพื่อความปลอดภัย เขาไม่คิดจะนั่งเกวียนไม้ต่อเขาให้เฮ่อจือหร่านประคองเดินออกจากห้อง
สตรีสกุลโม่ต่างรู้ว่าอาการบาดเจ็บสาหัสของโม่จิ่วเยี่ยเป็นเพียงการแสร้งท า ถึงอย่างนั้นเมื่อพวกนางเห็นเขาเดินออกจากห้อง ก็ยังตกตะลึงกันอยู่ดีแต่เนื่องจากยังมีคนนอกอยู่ด้วย ทุกคนจึงเข้าใจโดยไม่ต้องเอ่ยถามอะไรกลับเป็นเผิงวั่งเองที่เดินเข้ามาหาอย่างประหลาดใจ“โม่จิ่วเยี่ย ท่านอย่าฝืนตัวเองเลย ข้าไม่ได้เจอ
