ท่านแค่วันเดียวท่านก็สามารถเดินได้แล้วหรือ”โม่จิ่วเยี่ยพยายามท าให้สีหน้าของตนอ่อนแอลงเล็กน้อย“ร่างกายของข้าแข็งแรงดี มีภรรยาคอยดูแลอย่างดี เรื่องเดินทางคงไม่มีปัญหาแล้ว”เขาพูดพลางมองไปทางคนตระกูลเหอด้วยความเห็นใจ“ได้ยินว่าอาการบาดเจ็บของเหอหมิงหนักกว่ามาก เพื่อไม่ให้เป็นอุปสรรคต่อการเดินทาง ข้าและภรรยาได้ปรึกษากันแล้วว่าจะให้เขายืมเกวียนไม้ไปใช้สักสองสามวัน”เมื่อได้ยินดังนั้น เฮ่อจือหร่านก็บ่นโม่จิ่วเยี่ยในใจผู้ชายคนนี้ช่างร้ายกาจจริง ๆ เขาอยากให้คนอื่นเป็นแพะรับบาปเพื่อเบี่ยงเบนใจของเป้าหมายก็แล้วไปเถอะ แต่ยังให้คนอื่นมาช่วยลากเข็นเกวียนของสกุลโม่อีก
กลยุทธ์ของเขาคือขว้างหินก้อนเดียวได้นอกสองตัวชัด ๆเมื่อเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตระกูลเหอท า เฮ่อจือหร่านก็ไม่รู้สึกเห็นใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังรู้สึกสาแก่ใจอีกต่างหากตระกูลเหอกับโม่จิ่วเยี่ยมีความแค้นฝังลึกต่อกัน ไม่มีทางที่จะให้อภัยเรื่องทุกอย่างในอดีตได้เพียงเพราะชายหนุ่มให้พวกเขายืมเกวียนไม้เพื่อเหอหมิงอย่างไรก็ตาม ดูจากสถานการณ์ของตระกูลเหอในตอนนี้ พวกเขาก็ต้องการเกวียนไม้เล่มนี้จริง ๆเมื่อเห็นว่าเผิงวั่งไม่ได้คัดค้านอะไร เหอจื่อหยวนก็ไม่ได้กล่าวขอบคุณสักค า เขาเดินไปยังเกวียนไม้แล้วลากมันออกไปทันที่โม่หานเยี่ยมองอย่างไม่เข้าใจ ยิ่งเห็นว่าบนนั้นยังมีข้าวของของครอบครัวตนเองอยู่อีกมากก็พลันรู้สึกร้อนใจ“พี่เก้า บนเกวียนยังมีของของพวก
