เมื่อเหอจื่อหยวนกล่าวจบก็รู้สึกทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติเขาไม่สนใจว่าคนที่ช่วยตรวจดูบาดแผลของเหอหมิงจะเป็นศัตรูกับตระกูลตนเอง และพูดต่อไปว่า “นี่มันไม่ควรเป็นเช่นนั้น บาดแผลของเหอหมิงกับเหอเลี่ยงเหมือนกันทุกประการ และเมื่อวานนี้สภาพของทั้งสองคนก็แทบจะเหมือนกัน ไม่น่าเป็นไปได้ที่เหอเลี่ยงจะตายเพราะบาดแผลแค่นี้”หลังจากเฮ่อจือหร่านได้ตรวจดูบาดแผลของเหอหมิงแล้ว นางก็ยืนยันเรื่องหนึ่งได้อย่างแน่ชัดตามค าที่โม่จิ่วเยี่ยบอก ตอนเขาลงมือไม่มีข้อผิดพลาดใด ๆบาดแผลของทั้งสองคนนับว่าเหมือนกันทุกประการเมื่อครู่ตอนนางตรวจดูบาดแผลของเขายังสามารถยืนยันได้ว่าตอนนี้นอกจากเหอหมิงจะร่างกายอ่อนแอไปบ้าง แต่ก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิตแต่อย่างใด ไม่น่าเป็นไปได้ที่แค่คนนอนไปเพียงครู่เดียวแล้วจะเสียชีวิตเฮ่อจือหร่านมองไปศพที่วางอยู่ตรงข้าม แล้วก้าวเข้าไปหาภายใต้สายตาของทุกคน นางเปิดผ้าขาด ๆ ที่ใช้คลุมศีรษะของเหอเลี่ยงออก
เหอเลี่ยงหลับตาแน่น ไม่ใช่อย่างที่ถูกคนใช้มือลูบปิดหลังจากตายไปแล้ว แสดงว่าเขาไม่ได้ทุกข์ทรมานตอนตายและนางสามารถระบุได้ว่า ระยะเวลาการตายของเขาคือหนึ่งชั่วยามก่อนพูดให้ชัดเจนก็คือน่าจะเป็นช่วงเวลาหลังจากโม่จิ่วเยี่ยกลับมาจากคุกของที่ว่าการอ าเภอในตอนกลางคืนหลังจากตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว เฮ่อจือหร่านก็ดึงเข็มเงินเล็กยาวออกมาจากจุดไป่หุ้ย*[1]ของเหอเลี่ยงระหว่างที่นางก าลังตรวจดูศพ เผิงวั่งกับเหอจื่อ
