โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้ไม่เคยคิดเรื่องพวกนี้ แต่เขาให้ความส าคัญกับมิตรภาพระหว่างเขากับหนานฉีเป็นอย่างมากและเพราะเหตุนี้ เขาจึงอยากจะมองข้ามเหตุผลด้านลบเหล่านี้ไปแต่ตอนนี้เฮ่อจือหร่านพูดถึงเรื่องพวกนี้อย่างละเอียดแล้ว จึงท าให้โม่จิ่วเยี่ยจ าเป็นต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงอีกครั้ง“ข้าเคยสงสัยมาก่อนว่า คนที่สั่งให้ป้าหลิววางยาพิษในบ่อน ้าคือองค์ชายใหญ่หนานเหิง ด้วยเรื่องนี้ก็ไม่อาจตัดข้อสงสัยที่มีต่อหนานฉีไปได้เช่นกัน ถึงแม้ตอนนี้ข้าจะยังคิดไม่ออกว่าเขามีเหตุผลอะไรจึงท าเช่นนี้ แต่ต่อไปคงต้องระวังตัวให้มากขึ้น หากท าอะไรมากเกินไป ไม่ช้าก็เร็วอีกฝ่ายต้องเปิดเผยพิรุธออกมาแน่นอน”ทั้งสองคนพูดคุยกันมากมาย แต่สุดท้ายก็ยังไม่เข้าใจถึงเจตนาแท้จริงของหนานฉีที่ท าแบบนี้ทว่าพวกเขาต่างก็รู้ดีว่า ต่อไปนี้จะมีอีกหนึ่งคนที่พวกเขาต้องคอยระวังตัวไม่ทันไรข้างนอกก็สว่างขึ้นแล้ว ถึงแม้ทั้งสองคนจะไม่ได้นอนมาทั้งคืน แต่เมื่อถึงเวลานี้ก็คงนอนต่อไม่ได้แล้วโม่จิ่วเยี่ยยังคงทนไหว ในสายตาคนอื่นเขายังได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่ ดังนั้นการนอนบนเกวียนไม้ก็ถือเป็นการงีบหลับได้
ตรงกันข้ามกับเฮ่อจือหร่านที่พรุ่งนี้ทั้งวันนางยังต้องใช้เวลาอยู่บนเส้นทางคิดมาถึงจุดนี้ โม่จิ่วเยี่ยจึงเริ่มสังเกตเฮ่อจือหร่านอย่างละเอียดเขาตั้งใจจะถามไถ่นางอย่างเป็นห่วงทว่าเขากลับพบเรื่องน่าประหลาดใจ เสื้อผ้าที่เคยเต็มไปด้วยคราบฝุ่นของเฮ่อจือหร่า
