ี่ยกับตระกูลฟาง ต่างก็แสดงความจ านงว่าจะต่อสู้เคียงข้างเฮ่อจือหร่านตอนนี้ทุกคนก าลังอารมณ์ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฮ่อจือหร่านที่กลับมาพร้อมกับสิ่งของจ านวนมากที่ซื้อมาเมื่อตอนกลางวัน พวกนางจึงยิ่งท าอาหารเย็นได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้นอาจเป็นเพราะคนตระกูลฟางและตระกูลเซี่ยคิดว่าตระกูลของตนจะสามารถพึ่งพาสกุลโม่ได้ งานทุกอย่างพวกนางจึงแย่งกันช่วยท าสกุลโม่ ตระกูลฟาง และตระกูลเซี่ยก าลังสงบสุข แต่ในเพิงหญ้าที่ตระกูลหลี่และตระกูลเหอพักอยู่ กลับมีเสียงทะเลาะวิวาทดังขึ้นเป็นระยะ ๆตั้งแต่เมื่อวานคนสองตระกูลก็ทะเลาะกันไปเพราะเรื่องการแย่งชิงพื้นที่ในเพิงหญ้า วันนี้สตรีตระกูลเหอยังถูกหลี่โหรวเอ๋อร์ชักชวนออกไปเพื่อหาเรื่องเฮ่อจือหร่าน ผลสุดท้ายก็ถูกตบตีอย่างหนักคนตระกูลเหอจึงยิ่งรู้สึกไม่พอใจตระกูลหลี่มากขึ้นหากไม่ใช่เพราะเหอหมิงและเหอเลี่ยงมีสภาพเช่นนี้ พวกเขาคงลงมือจัดการกับคนตระกูลหลี่ไปนานแล้วเมื่อนึกถึงต้นตอของผลลัพธ์ทั้งหมดนี้ หลี่อวี่เอ๋อร์และหลี่หรูเอ๋อร์ก็ราวกับเป็นคนสติเลอะเลือน พวกนางเข้าไปเขย่าตัวของหลี่โหรวเอ๋อร์อย่างแรง
“หลี่โหรว์เอ๋อร์ เจ้ามันโง่ ตอนอยู่เมืองหลวง ท่านพ่อหาครอบครัวดี ๆ ให้เจ้าตั้งหลายหลัง เจ้าก็ไม่ยอมแต่งงาน กลับไปหลงรักคนที่สูงเกินเอื้อม เพราะอยากเป็นฮูหยินขุนนางใหญ่ แล้วเป็นอย่างไรเล่าเจ้าดูตอนนี้สิ โม่จิ่วเยี่ยแต่งงานกับเฮ่อจือหร่าน พวกเขาหมั้นหมายกันตั้งแต่เด็กแล้ว