จือหร่านซื้อมาในวันนี้ เมื่อได้ยินเสียงด่าทอก็รีบวางมือจากงานที่ท าอยู่ วิ่งมาอย่างรวดเร็ว“น้องสะใภ้เก้า ใครกล้าต าหนิเจ้า พี่สะใภ้รองจะจัดการให้”สะใภ้รองพูดพลางชูทัพพีในมือขึ้นมาพี่สะใภ้คนอื่นก็เช่นกัน ต่างจ้องมองหญิงสาวไม่กี่คนที่อยู่ตรงข้ามเฮ่อจือหร่านอย่างมาดร้ายโม่หานเยี่ยรีบวิ่งมาหานาง“พี่สะใภ้เก้า หานเยี่ยจะช่วยท่านสู้คนเอง”แม้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่ได้กล่าวอะไร แต่มีดท าครัวที่อยู่ในมือก็บ่งบอกทุกอย่างแล้วคนตระกูลเซี่ยและตระกูลฟางก็ไม่ต่างกัน ล้วนจดจ้องกลุ่มคนที่หลี่โหรวเอ๋อร์พามา รอเพียงสัญญาณจากคนสกุลโม่ พวกนางก็พร้อมลงมือ…เฮ่อจือหร่านที่เมื่อครู่ยังรู้สึกโกรธแค้นพลันรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมา“ข้าไม่เป็นไร” เฮ่อจือหร่านบอกตามความจริงเพื่อไม่ให้ทุกคนเป็นห่วงในตอนนี้ เจ้าหน้าที่ที่ได้รับค าสั่งให้น าหมั่นโถวขาวมาให้สกุลโม่ก็มาถึงแล้ว
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าไม่ว่าเรื่องนี้ผู้ใดจะถูกหรือผิด ย่อมต้องเป็นความผิดของคนตระกูลหลี่และตระกูลเหอแน่นอนอีกทั้งหัวหน้ายังให้พวกเขาสั่งสอนหลี่โหรวเอ๋อร์ ก็ถือว่าจัดการเรื่องทั้งหมดในคราวเดียวแล้วเฮ่อจือหร่านเป็นคนที่หัวหน้าใส่ใจเป็นพิเศษ สตรีพวกนี้กล้าดีอย่างไรถึงท าให้นางโกรธเคืองเจ้าหน้าที่ทั้งสองไม่พูดพร ่า ยกแส้ขึ้นมาก็ฟาดทันที่ จนบรรดาสตรีตระกูลหลี่และตระกูลเหอร้องขอความเมตตา
