นึกได้ว่าถ้าพูดเช่นนั้นไปจะยิ่งท าให้เรื่องราวยุ่งเหยิง นางจึงเปลี่ยนค าพูดเป็นไม่ต้องคิดมากแทนโจวเหล่าปาหันมองเฮ่อจือหร่าน แล้วมองเผิงวั่ง อีกฝ่ายไม่แสดงท่าทีคัดค้านหรือเห็นด้วย“หัวหน้า ท่านกับพี่น้องทั้งหลายว่าเห็นกับตาว่าเฮ่อจือหร่านจุมพิตข้า เช่นนั้นข้าควรจะเชื่อใครกันแน่”ไม่รอให้เผิงวั่งพูด เฮ่อจือหร่านรีบตอบก่อน “ท่านเชื่อข้าสิ ข้าจะอธิบายให้ฟังเดี๋ยวนี้เลยว่าข้าช่วยชีวิตท่านอย่างไร”
ต่อจากนั้น เฮ่อจือหร่านก็อธิบายหลักการของการผายปอดอีกครั้งอย่างละเอียดโจวเหล่าปาฟังแล้วเข้าใจทันที่ แต่เขายังยืนกรานตามความคิดเดิม“ถึงแม้สิ่งที่เจ้าพูดมาจะมีเหตุผล แต่ก็มีผู้คนมากมายเห็นว่าเจ้าจุมพิตข้า มันท าให้ชื่อเสียงของเจ้าเสียหาย”เฮ่อจือหร่านเห็นท่าทางของโจวเหล่าปาที่ไม่ยอมฟังเลยสักนิดก็โมโหขึ้นมาทันที่เมื่ออารมณ์ของนางพุ่งพล่านขึ้น จะไม่สนใจอะไรทั้งนั้น“โจวเหล่าปา ข้าพูดชัดเจนขนาดนี้แล้ว ต่อไปนี้ช่วยอย่าคิดมากเกินไป แล้วก็ชื่อเสียงของข้า ไม่ต้องให้ท่านมากังวล!”
