แน่?แค่ช่วยชีวิตคน ท าไมถึงบานปลายไปไกลขนาดนี้ด้วย?ยิ่งไปกว่านั้น นางไม่ได้สัมผัสกับริมฝีปากของโจวเหล่าปาจริง ๆด้วยซ ้าเผิงวั่งตกใจกับค าพูดของโจวเหล่าปาเช่นกันเขาไม่คิดเลยว่า โจวเหล่าปาจะหน้าแดงเพราะเรื่องนี้เผิงวั่งรู้สึกทั้งข าขันทั้งร้องไห้ไม่ออกอย่างไรก็ตาม เมื่อคิดดูแล้ว ค าพูดของโจวเหล่าปาก็ค่อนข้างสมกับเป็นลูกผู้ชายดีรู้จักรับผิดชอบผู้หญิง…เรื่องนี้ส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของเฮ่อจือหร่าน และโจวเหล่าปาก็แสดงท่าทีชัดเจนแล้ว เผิงวั่งรู้สึกว่าตนเองไม่จ าเป็นต้องพูดอะไรเขาก็เชื่อว่าเฮ่อจือหร่านจะสามารถจัดการเรื่องนี้ให้กระจ่างได้แต่ตอนนี้เฮ่อจือหร่านหงุดหงิดใจเป็นอย่างมากนางบ่นอุบอิบในใจพักใหญ่ ก่อนจะสงบสติอารมณ์ลง แล้วเอ่ยเสียงราบเรียบ
“เจ้าหน้าที่โจว ข้าช่วยชีวิตท่านด้วยหน้าที่ของหมอคนหนึ่ง และข้าก็ไม่ได้จุมพิตท่าน ขอท่านอย่าคิดมากเลย”ขณะเอ่ย เฮ่อจือหร่านก็หยิบกระบอกไม้ไผ่ขนาดเท่าหัวแม่มือออกจากพื้นที่มิตินี่คือสิ่งที่นางเตรียมล่วงหน้าตั้งแต่ก่อนจะมา โดยมีจุดประสงค์เพื่ออธิบายว่าตอนที่นางช่วยชีวิตเขานั้น นางไม่ได้สัมผัสใกล้ชิดเขา“ท่านดูสิ ตอนที่ข้าช่วยท่าน ข้าก็ใช้ของชิ้นนี้ อาจเป็นเพราะตอนนั้นเจ้าหน้าที่เผิงกับคนอื่น ๆ เป็นห่วงอาการของคุณมากเกินไปจึงไม่ได้สังเกตให้ดี ดังนั้น ท่านไม่ต้องคิดมากจริง ๆ”เฮ่อจือหร่านตั้งใจจะบอกให้เจ้าหน้าที่โจวอย่าคิดเกินเลยในสิ่งที่ไม่ควรคิด แต่เมื่อ
