่อยากยอมแพ้ง่ำย ๆ ในเมื่อได้เบำะแสมาบ้ำงแล้วเช่นนี้“ผู้ที่ติดต่อกับเจ้ำก็ไม่รู้หรือ”“คนที่ให้ข้าทำเรื่องพวกนี้ ข้าพบเขำเพียงครั้งเดียว ตอนนั้นมันมืดมาก เห็นหน้ำตำอีกฝ่ำยไม่ชัด แต่เสียงของเขำค่อนข้างแหลมเล็กคงเป็นขันทีสักคน”
ขันที?คนที่สามารถสั่งการขันทีได้ก็มีแต่คนในราชวงศ์นอกจากองค์จักรพรรดิแล้ว องค์ชาย องค์หญิง และพระสนมในวังหลวงต่ำงมีความเป็นไปได้ทั้งนั้น…เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว ขอบเขตเป้าหมายก็ยิ่งกว้ำงขึ้นมากเฮ่อจือหร่านคงถำมอะไรที่เป็นประโยชน์จากหลี่หู่ไม่ได้อีกแล้วจึงเก็บสร้อยเข้าไปในพื้นที่มิติ จากนั้นก็หันหลังออกไปสมทบกับเผิงวั่ง“เจ้ำหน้ำที่เผิง ข้าถำมเรื่องทั้งหมดแล้ว หลี่หู่จะฟื้นสติขึ้นมาในไม่ช้ำ”ตอนนี้เผิงวั่งรู้สึกปวดหัวนักถึงแม้จะไม่ได้ยินคำถำมช่วงหลังของเฮ่อจือหร่าน แต่เขำก็เดำได้ว่าหลี่หู่เป็นคนของขุนนางใหญ่สักคนเรื่องหลี่หู่วางแผนสังหารโจวเหล่ำปำชัดเจนแล้ว เขำจะจัดการเรื่องที่เหลืออย่ำงไรดีตำมหลักแล้วหลี่หู่มีความผิดมหันต์ จะลงโทษเขำอย่ำงไรก็ไม่ถือว่าเกินไป แต่หากเรื่องนี้ไปทำให้ขุนนางใหญ่ไม่พอใจเข้า หัวของเขำจะยังอยู่บนบ่ำหรือไม่
เฮ่อจือหร่านเดินไปได้ไม่กี่ก้ำว ไม่ได้ยินเสียงเผิงวั่งก้ำวเข้าไปในห้องนางหันกลับมาและเห็นเขำยังยืนเหม่ออยู่ที่เดิม“เจ้ำหน้ำที่เผิง หลี่หู่ทำร้ำยคนนั้นเป็นความจริง เรื่องแบบนี้ให้ทำงการตัดสินจะเหมาะสมที่สุด”คำพูดของเฮ่อจือหร่านเหมือนชี้ทำงสว่
