างให้เขำเผิงวั่งพยักหน้ำขอบคุณนาง “ได้ ข้าเข้าใจแล้ว”วิธีนี้ดีมาก ไม่เพียงจะลงโทษหลี่หู่และแก้แค้นให้โจวเหล่ำปำแล้วเขำยังไม่ต้องลงมือจัดการหลี่หู่จนทำให้ขุนนางพวกนั้นโมโห เรียกว่ายิงธนูดอกเดียวได้นกสองตัวตอนนี้เผิงวั่งยิ่งเคำรพนับถือเฮ่อจือหร่านมากขึ้น นางเป็นหญิงที่มีทั้งความสามารถและสติปัญญำอย่ำงแท้จริงเฮ่อจือหร่านรู้ว่าตนเองคงไม่ได้พักที่โรงเตี๊ยมอยู่นานนัก ฟังจากคำพูดของหลี่หู่ โจวเหล่ำปำคงถูกโยนลงแม่น้ำไปแล้วโจวเหล่ำปำเป็นคนที่ค่อนข้างนิสัยดี นางคิดว่าหากตนช่วยได้ ก็จะยื่นมือเข้าไปช่วยชีวิตเขำสักครั้งแต่ก่อนออกเดินทำง นางต้องสร้ำงความมั่นใจกับคนสกุลโม่ก่อน ว่าพวกเขำจะไม่ตกอยู่ในอันตราย
นอกจากนี้ นางยังต้องรอรับของที่ถูกส่งมาจากร้ำนขำยของและร้ำนขำยผ้ำอีกด้วยสตรีสกุลโม่กำลังรอฟังข่ำวจากเฮ่อจือหร่านอย่ำงกระวนกระวายเมื่อเห็นนางกลับมา ทุกคนก็เข้ามารุมล้อมถำมไถ่ ราวกับกลัวว่านางจะเป็นฝ่ำยเสียเปรียบสาหรับพี่สะใภ้ที่มีจิตใจใสซื่อเรียบง่ำย เฮ่อจือหร่านเพียงบอกว่าไม่เป็นอะไรก็ทำให้พวกเขำสบำยใจได้แล้วแต่ถึงคราวของโม่จิ่วเยี่ย การกล่าวอะไรคลุมเครือสองสามประโยคแล้วปล่อยผ่านไปคงไม่ใช่เรื่องง่ำยนับตั้งแต่ได้ยินเสียงเฮ่อจือหร่านกับหลี่หู่ทะเลาะกันอยู่หน้ำประตูโม่จิ่วเยี่ยก็ยืนอยู่ใกล้ ๆ ประตูมาตลอด หากเฮ่อจือหร่านเสียท่ำ เขำจะวิ่งออกไปช่วยทันที่ต่อมาหลังได้ยินว่าเผิงวั่งออกหน้ำช่วยและไม่ได้ทำ
