โชคดีที่ยังมีร้ำนขำยผ้ำแห่งหนึ่งตั้งอยู่ทำงเข้าตลาดเฮ่อจือหร่านซื้อผ้ำห่มฝ้ำยสามสิบกว่าผืนและเข็มด้ำยอีกมากและขอให้คนจากร้ำนขำยผ้ำส่งไปโรงเตี๊ยมนางใช้ความคิดมองนาฬิกำแขวนในพื้นที่มิติ เหลือเวลาอีกสองเค่อก็จะถึงเวลานัดหมายกับโจวเหล่ำปำเฮ่อจือหร่านออกแรงผลักรถเข็นไม้อย่ำงยากลาบำก ตั้งใจจะหาที่ร่มพักสักครู่รถเข็นไม้หยุดอยู่ด้านนอกกำแพงสูง นางเลือกนั่งพักบนหินก้อนใหญ่ในช่วงเวลานั้น นางส่งจิตสานึกเข้าไปในพื้นที่มิติเพื่อดูว่าร้ำนค้ำของนางผ่านการตรวจสอบหรือไม่ผลลัพธ์กลับทำให้นางรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย หน้ำจอโทรศัพท์แสดงข้อความ [โปรดรอด้วยความอดทน]เฮ่อจือหร่านดึงความคิดกลับมาอย่ำงเบื่อหน่ำย ก่อนมองไปรอบๆไม่รู้ทำไม นางจึงมีลางสังหรณ์ไม่ดีในใจอย่ำงประหลาดเหมือนกับจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมีความเป็นไปได้สูงมากว่าหลี่หู่อาจกำลังวางแผนบำงอย่ำง
แม้จะมีความรู้สึกเช่นนั้น แต่เฮ่อจือหร่านก็คำดเดำไม่ออกจริง ๆว่าหลี่หู่จะหาเรื่องนางอย่ำงไรเวลาผ่านไปไม่นาน เมื่อเห็นว่าเที่ยงวันล่วงเลยไปแล้ว เฮ่อจือหร่านยิ่งรู้สึกว่ามีบำงอย่ำงผิดปกติด้วยนิสัยของโจวเหล่ำปำ เขำไม่น่ำเป็นคนไม่รักษำสัญญำยิ่งไปกว่านั้น พวกเขำมาเพียงซื้อเสบียงแห้งเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานขนาดนี้เฮ่อจือหร่านตัดสินใจไม่รอต่อทันที่ นางจะกลับโรงเตี๊ยมไม่ว่าหลี่หู่จะวางแผนอะไรไว้ การที่นางกลับไปตรงเวลาคงไม่มีมีความผิดอะไรดังนั้น เฮ่อจือหร่านจึ
