่เป็นคนโลภมากและชื่นชอบสาวงำม และมักจะชอบเล่นแง่กับพี่น้องในหน่วยอยู่บ่อย ๆเมื่อเวลาผ่านไป เผิงวั่งจึงเริ่มไม่พอใจกับหลี่หู่และเพราะคิดว่าอาจมีคนอยู่เบื้องหลังเขำ เผิงวั่งจึงไม่ได้ไล่เขำออกจากหน่วย แต่จะลงโทษเขำเป็นครั้งคราวส่วนอีกฝ่ำยหนึ่งคือเฮ่อจือหร่าน ในสายตำของเผิงวั่ง สตรีนางนี้ไม่เพียงมีฝีมือเก่งกำจ แต่ยังฉลาดหลักแหลมอีกด้วย คงไม่ลงมือต่อสู้กับหลี่หู่โดยไม่มีสาเหตุ
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเห็นท่ำทำงโกรธเกรี้ยวของเฮ่อจือหร่านแล้วหลี่หู่ต้องทำอะไรที่ไม่อาจให้อภัยได้แน่ความจริงแล้ว เผิงวั่งคิดผิด เขำคิดว่าหลี่หู่หมายปองความงำมของนางจนนิสัยเก่ำ ๆ ของเขำกำเริบหากเป็นเรื่องอื่น ด้วยความอดทนของเฮ่อจือหร่านคงไม่ถึงกับต้องโกรธขนาดนี้ไม่ว่าอย่ำงไร หลี่หู่ก็เป็นลูกน้องของเขำ เขำไม่สามารถปล่อยให้นางเปิดโปงใบหน้ำที่แท้จริงของหลี่หู่ต่อหน้ำผู้คนมากมายได้เขำในฐำนะหัวหน้ำก็จะเสียหน้ำไปด้วย“พวกเจ้ำอย่ำทะเลาะกันอีกเลย ตำมข้ามา”เมื่อเห็นเหล่ำเจ้ำหน้ำที่ยอมเดินตำมเผิงวั่งไปยังห้องพัก เฮ่อจือหร่านกวาดตำมองไปรอบ ๆ อย่ำงรวดเร็ว แต่กลับไม่เห็นเงำร่ำงโจวเหล่ำปำเฮ่อจือหร่านรู้สึกเหมือนตื่นจากฝันในทันใดบำงทีการที่หลี่หู่รออยู่หน้ำประตูเพื่อทำร้ำยนาง อาจเป็นเพียงการแก้แค้นแทนหลี่โหรวเอ๋อร์เท่านั้นสิ่งที่จะทำให้นางพังทลายจริง ๆ คือการหายตัวไปของโจวเหล่ำปำ
คิดได้ดังนั้น เฮ่อจือหร่านจึงไม่สนใจรถเข็นไม้อีก รีบ
