กหลังจากยืนยันว่าพวกเขำสามารถส่งของได้ เฮ่อจือหร่านก็ซื้อไม้ไผ่และเชือกป่านในปริมาณที่มากหน่อยขณะจ่ำยเงิน นางยังไม่ลืมกำชับ“พี่ชาย ข้าต้องการผ้ำน้ำมันสีดำแปดม้วน สีเขียวห้ำม้วน พร้อมกับไม้ไผ่เหล่านั้น ส่งไปที่โรงเตี๊ยมทำงตะวันตกของตัวอาเภอ”“ได้เลย ไม่มีปัญหา” ชายหนุ่มตอบรับ วิ่งไปเตรียมของในลานหลังร้ำนเมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งที่ต้องการอีก เฮ่อจือหร่านจึงผลักรถเข็นไม้ออกไประหว่างทำง นางตั้งใจมองหาตรอกที่ไร้ผู้คนสองสามแห่ง เพื่อค่อย ๆ นาอาหารออกมาจากพื้นที่มิติ วางไว้บนรถเข็นไม้นอกจากนี้ ผักต่ำง ๆ ที่ชำวนานามาขำย นางก็ซื้อมาบ้ำง เพื่อใช้ปกปิดการหยิบสิ่งของออกมาจากพื้นที่มิติเฮ่อจือหร่านเดินตำมถนนพร้อมซื้อของไปด้วย นางลอบหยิบเครื่องปรุงและของอย่ำงอื่นออกมาจากพื้นที่มิติเงียบ ๆ
เมื่อผ่านร้ำนขำยอาหาร นางซื้อน้ำมันงำหนึ่งไห และซื้อไหเปล่ำอีกสองใบที่เหมือนกัน จากนั้นนางก็ค่อย ๆ เติมน้ำมันถั่วลิสงจากพื้นที่มิติลงไปจนเต็มสุดท้ำยคือร้ำนตีเหล็ก นางซื้อหม้อเหล็กใหญ่สามใบ ตะหลิวเหล็กสามอัน กำต้มน้ำสามใบ และของใช้ทั่วไปรถเข็นไม้หนักขึ้นเรื่อย ๆ เฮ่อจือหร่าน เข็นจนรู้สึกลาบำกเมื่อไม่มีทำงเลือก สิ่งของพวกนี้ต้องนาออกมาให้ถูกแสงสว่างนางไม่กล้ำเก็บใส่พื้นที่มิติ จึงได้แต่เข็นรถต่อไปเฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าด้วยพละกำลังของร่ำงนี้ กลัวว่าคงเดินต่อไปไกลกว่านี้ไม่ไหวแล้วนางจำใจต้องเลือกเดินย้อนกลับไปตำมเส้นทำงเ