น่ำสังเวชของลูกชายทั้งสองแล้ว ก็เดินมือไพล่หลังวนไปมา ท่ำทำงเหมือนคนกำลังปวดหัวหนักเมื่อเห็นเจ้ำหน้ำที่มา เหอจื่อหยวนก็เหมือนเห็นดำวนาโชคเขำคว้ำแขนเสื้อของเผิงวั่งไว้ทันที่
“ท่านเจ้ำหน้ำที่ ท่ำต้องช่วยตัดสินให้ลูกชายข้า เมื่อวานพวกเขำยังแข็งแรงดีช่วยท่านลากเกวียน แต่เช้ำมากลับกลายเป็นแบบนี้แล้ว”เผิงวั่งเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ก็นึกปวดหัวไม่น้อยเขำทำหน้ำที่เป็นเจ้ำหน้ำที่ควบคุมนักโทษมานาน แต่เป็นครั้งแรกที่เจอเรื่องนี้พี่น้องตระกูลเหอจะมีความแค้นกับใครเล่ำมีก็แต่คนสกุลโม่เท่านั้นแต่นอกจากโม่จิ่วเยี่ยที่บาดเจ็บสาหัสจนลุกจากเตียงไม่ได้แล้วคนที่เหลือก็เป็นเพียงสตรีเท่านั้นถึงแม้เฮ่อจือหร่านจะมีทักษะอยู่บ้ำง แต่นางก็เป็นผู้หญิงอ่อนแออย่ำงมากก็แค่ใช้อุบำยรังแกคนอื่นเท่านั้นหากจะบอกว่าเฮ่อจือหร่านทำให้พวกเขำเป็นแบบนี้ เผิงวั่งไม่เชื่อเลยสักนิดขณะที่เขำกำลังขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่นั้น เหอจื่อหยวนก็เห็นเฮ่อจือหร่านที่ยืนชมเรื่องวุ่นวายอยู่ด้านหลังกลุ่มคนเข้าเขำชี้ใส่นางแล้วพูดว่า “ท่านเจ้ำหน้ำที่ ต้องเป็นนางแน่ ๆ ผู้หญิงโหดเหี้ยมคนนั้นทำให้ลูกชายของข้าเป็นแบบนี้ นอกจากสกุลโม่แล้วพวกเราไม่เคยไปรบกวนผู้ใดเลย เมื่อคืนนางยังทุบตีลูกชายข้า ท่าน
เจ้ำหน้ำที่ ต้องเป็นนางแน่นอน ได้โปรดช่วยตัดสินให้ลูกชายข้าด้วย…”เผิงวั่งผลักเหอจื่อหยวนออกไปอย่ำงราคำญใจ“เจ้ำคิดได้อย่ำงไรกัน ผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่งอย่ำงนาง จะทำ
