พูดอะไรอีกสิ่งเหล่านี้ไม่รอดพ้นสายตำของเฮ่อจือหร่านนางลอบสังเกตเจ้ำหน้ำที่ที่ส่งสัญญำณให้หลี่โหรวเอ๋อร์อย่ำงรวดเร็ว ในใจคำดเดำได้ทันที…
เมื่อเห็นว่าเรื่องราวกำลังจะบำนปลายมากขึ้นเรื่อย ๆ เผิงวั่งอยากจะแก้ปัญหาให้เสร็จสิ้นโดยเร็วเพื่อจะกินข้าวต่อ“พอได้แล้ว ให้พี่น้องตระกูลเหอพูดมาว่าเจ้ำทำร้ำยพวกเขำอย่ำงไร”เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่โหรวเอ๋อร์ก็เริ่มกังวลขึ้นมาทันที่ นางส่งสัญญำณให้พี่น้องตระกูลเหอน่ำเสียดำย ในยามนี้สายตำของพี่น้องตระกูลเหอต่ำงจดจ้องไปยังเฮ่อจือหร่านด้วยความแค้นเคือง พวกเขำจึงไม่เห็นสัญญำณของนางเลยเหอเลี่ยงก้ำวไปข้างหน้ำหนึ่งก้ำว กล่าวว่า “ท่านเจ้ำหน้ำที่ นางใช้หมัดชกท้องน้อยของข้าก่อน จากนั้นก็ทำให้ข้าล้มลง ซ้ำยังตีหลังข้าอีก…”คราวนี้หลี่โหรวเอ๋อร์ตำเบิกค้ำงนางวางแผนไว้อย่ำงดีแล้ว เพียงช่วยเป็นพยานให้พี่น้องตระกูลเหอ ถึงแม้พวกเขำจะไม่ถูกเฮ่อจือหร่านทำร้ำย แต่อีกฝ่ำยก็ไม่อาจหลุดพ้นข้อหาไปได้แต่เผิงวั่งกลับเจ้ำเล่ห์ถึงเพียงนี้ สามารถพลิกสถำนการณ์ได้อย่ำงรวดเร็วเผิงวั่งทุบโต๊ะอย่ำงแรง ตะเกียบที่อยู่ตรงหน้ำร่วงลงพื้น
“ลากตัวหลี่โหรวเอ๋อร์ออกไป เฆี่ยนให้หนักสิบไม้”“ท่านเจ้ำหน้ำที่ ข้าเห็นเฮ่อจือหร่านทำร้ำยพี่น้องตระกูลเหอจริงๆ ข้าพูดความจริงทั้งหมด”หลี่โหรวเอ๋อร์ได้แต่ยืนกรานคำเดิม หวังจะเปลี่ยนสถำนการณ์ได้ทว่าพวกเจ้ำหน้ำที่กลับไม่ให้โอกำสนางแก้ตัวต่อ เดินเข้ามาหมายจะลากตัว
