ฝั่งพี่สะใภ้กำลังเตรียมวัตถุดิบ เฮ่อจือหร่านก็ไปยังลานด้านหลังตำมคำบอกของเสี่ยวเอ้อร์เพื่อมองหาฟืนบังเอิญผ่านหน้ำเพิงพักซึ่งตระกูลเหอและตระกูลหลี่อยู่พอดีถึงจะเรียกว่าเพิงพักมุงหญ้ำ แต่ในสายตำของเฮ่อจือหร่าน ที่นี่ควรจะเป็นคอกสัตว์เลี้ยงมากกว่านางคำดว่าวันนี้โรงเตี๊ยมคงไม่มีแขกที่พำม้ำมาด้วย เพิงพักนี้จึงยังว่างเป็นเรื่องน่ำประหลาดใจที่บรรดำเจ้ำหน้ำที่คิดให้พวกเขำมาค้ำงคืนตรงนี้เพิงพักมุงหญ้ำมีพื้นที่ค่อนข้างใหญ่ เสาใหญ่หลายต้นค้ำยันและมุงหลังคำด้วยฟำงข้าวถ้ำมองผิวเผินก็ดีกว่าการต้องนอนกลางแจ้งเหมือนคืนก่อนมากแต่ถึงจะอยู่ห่ำง ๆ นางยังได้กลิ่นเหม็นอับจากเพิงพัก คนที่นอนที่นั่นคงต้องอุดจมูกเอาไว้จึงหลับลงได้ตอนนี้ ตระกูลหลี่และตระกูลเหอกำลังทะเลาะกันเพื่อแย่งพื้นที่พวกเขำต่ำงอยากนอนด้านในสุด จนโต้เถียงกันหน้ำแดงเฮ่อจือหร่านเลือกเมินเฉย เดินตรงไปที่ลานด้านหลังทันที่แต่นางที่ไม่คิดหาเรื่อง แต่เรื่องกลับมาหาเสียเอง
พี่น้องชายตระกูลเหอลากเกวียนไม้มาทั้งวัน พอรู้จากหลี่โหรวเอ๋อร์ว่าความคิดนี้เป็นของเฮ่อจือหร่าน พวกเขำก็แค้นใจนางอยู่แล้วตอนนี้เมื่อเห็นนางเดินมาคนเดียว ก็เกิดความคิดอยากระบำยอารมณ์ใส่ทันที่หลังเห็นนางเดินจากไปไกลแล้ว ทั้งสองไม่สนใจทะเลาะกับตระกูลหลี่ต่อ รีบวิ่งตำมเฮ่อจือหร่านไปด้วยน้ำเสียงเจ้ำชู้“นังสารเลวตัวน้อย เป็นเพราะเจ้ำที่ทำให้พวกเราสองพี่น้องต้องเหนื่อยลากเกวียนทั้งว
